Ҳамал (21 март-19 апрел)
Имрӯз эҳсосотатон пуршиддат мешавад. Муносибатҳои шахсӣ метавонанд боиси асабоният гарданд, бинобар ин пеш аз баргаштан ба ишқи гузашта хуб андеша кунед. Дар муошират эҳтиёткор бошед, то таассуроти манфӣ ба вуҷуд наояд. Аз хароҷоти беандеша худдорӣ намоед, зеро саховатмандии зиёдатӣ метавонад ба мушкилоти молиявӣ оварда расонад. Дар масъалаи саломатӣ тарзи ғизоро сабуктар интихоб кунед.
Савр (20 апрел-20 май)
Имрӯз вақти муносиб барои мулоқоти ошиқона нест. Беҳтараш шомро дар оромӣ ва танҳоӣ сипарӣ кунед. Масъалаҳои кӯҳна метавонанд шуморо аз корҳои муҳим парешон созанд, бинобар ин тадриҷан амал намоед. Дар кор бо ҳамкорон ихтилоф эҳтимол дорад, созиш роҳи беҳтарин аст. Душвориҳои молиявӣ муваққатиянд. Хариди калон метавонад хушҳолӣ оварад, аммо эҳсосотро назорат кунед.
Ҷавзо (21 май-20 июн)
Имрӯз эҳтимолан ишқ шуморо комилан мафтун созад. Аммо афроди оиладор бояд эҳтиёткор бошанд. Ба наздикон диққат диҳед, каме ғамхорӣ муносибатҳоро мустаҳкам мекунад. Дар касбу кор имкони пешрафт вуҷуд дорад, гарчанде роҳбарият онро пурра дарк накунад. Шомгоҳон даромади ночиз мумкин аст. Ба саломатӣ диққат диҳед: хоб, ғизо ва истироҳат муҳиманд.
Саратон (21 июн-22 июл)
Агар дар ҷустуҷӯи ҳамсафари зиндагӣ бошед, шояд ӯ дар наздикии шумост. Нерӯятонро ба одамони нолоиқ сарф накунед. Барои пешрафти касбӣ имкониятҳои хуб фароҳам меоянд. Аммо дар масъалаҳои молиявӣ эҳтиёткор бошед, қарорҳои шитобкорона зарар меоранд. Аз ҳад зиёд кор кардаед, вақти он расидааст, ки ба худ ва намуди зоҳириятон диққат диҳед.
Асад (23 июл-22 август)
Имрӯз барои шиносоии ошиқона рӯзи хуб аст, ҷуръат кунед ва қадами аввалро гузоред. Истироҳати оилавӣ ба шумо неру мебахшад. Дар кор эҳтимол танбеҳ гиред, онро ҳамчун дарс қабул кунед. Дар масъалаҳои молиявӣ бахт бо шумост: сармоягузорӣ ва созишҳо муваффақ мешаванд. Фикру ҷисматон дар ҳамоҳангӣ қарор доранд, аз ин фурсат барои корҳои муҳим истифода баред.
Сунбула (23 август-22 сентябр)
Имрӯз шуморо сюрпризҳои гуворо аз ҷониби наздикон интизоранд. Корҳои хона асосан бар дӯши худатон меафтанд, вале натиҷа қаноатбахш мешавад. Рӯзи корӣ вазнин аст, масъулият зиёд ва қарорҳои нав талаб мешаванд. Ҳамзамон идеяҳои тоза пайдо мегарданд. Ба ғизо диққат диҳед, хӯроки равғанин метавонад ба меъда зарар расонад, парҳези сабук муфид аст.
Мизон (23 сентябр-22 октябр)
Имрӯз ҷозибаи шумо хеле баланд аст ва метавонед дилҳоро тасхир кунед. Аммо масъалаҳои корӣ вақти зиёдеро мегиранд ва барои оила кам фурсат мемонад. Идеяҳои нав метавонанд дар оянда манбаи даромади иловагӣ шаванд. Бо дӯстон муошират кунед, аммо оғози корҳои навро ба таъхир гузоред. Ба саломатӣ диққат диҳед, норасоии витамин ва хоби нокифоя таъсири манфӣ мерасонанд.
Ақраб (23 октябр-21 ноябр)
Агар дар муносибатҳои шахсӣ фаъол набошед, имкониятро аз даст медиҳед, ҳарчанд шояд ин ба нафъи шумост. Имрӯз созиш ва хирад нишон додан муҳим аст. Барои кори дастаҷамъона омода ҳастед, вале баъзе омилҳои беруна метавонанд монеъ шаванд. Вазъи молиявӣ нисбатан хуб аст, метавонед барои худ харид кунед. Ба саломатӣ аҳамият диҳед, машқ ё йога фоидаовар аст.
Қавс (22 ноябр-21 декабр)
Дар муносибат бо ҳамсар ё дӯстдошта фосила эҳсос мешавад, андеша кунед, ки оё ин шахс ба шумо мувофиқ аст. Муошират бо хешовандон ба шумо нерӯ мебахшад. Дар кор диққатро ба ҳамкорӣ равона кунед, эҷодкорӣ натиҷаи хуб меорад. Имкони даромади хуб ва хариди деринтизор пайдо мешавад.
Ҷаддӣ (22 декабр-19 январ)
Имрӯз вақти муносиб аст, ки корҳои рӯзмарраро як сӯ гузошта, бо шахси дӯстдошта бошед. Масъалаҳои хурди рӯзгор зуд ҳал мешаванд. Орзуҳо ва ҳадафҳои худро паст назанед, ҷуръат дошта бошед. Меҳнати зиёд натиҷаи хуб медиҳад, махсусан барои соҳибкорон. Ба саломатӣ диққат диҳед, мустаҳкам кардани иммунитет бо варзиш ва ғизои дуруст хеле муҳим аст.
Далв (20 январ-18 феврал)
Имрӯз вазъияте пеш меояд, ки фаҳмиш ва сабр талаб мекунад. Қобилияти шунидани дигарон ба шумо кумак мекунад. Барои оиладорон давраи хуб аст, ихтилофҳо қариб намешаванд. Фишори корӣ кам мегардад, имкони омӯзиш ё такмили ихтисос вуҷуд дорад. Аз харидҳои гарон худдорӣ кунед. Аз ҷиҳати саломатӣ рӯз ором аст, натиҷаҳои хуби табобат эҳтимол доранд.
Ҳут (19 феврал-20 март)
Имрӯз барои мулоқотҳои ошиқона чандон мувофиқ нест, эҳтимоли монеаҳо вуҷуд дорад. Ихтилоф бо ҳамсояҳо ё масъалаҳои рӯзгор пеш меоянд. Хароҷоти марбут ба кӯдакон зиёд мешавад. Барои эҷодкорон давраи илҳомбахш фаро мерасад. Имкони даромади ғайричашмдошт ҳаст, аммо кори асосиро фаромӯш накунед. Рӯзи умедбахш аст, вале қувваи худро аз ҳад зиёд баҳогузорӣ накунед.
