Келини ҷавоне бо номи Гулбаҳор зиндагӣ мекард. Ӯ мисли номаш ҳалим ва меҳнатдӯст буд, вале хоҳаршӯяш Сабоҳат, ки духтари якраву ҳасуд буд, ҳамеша дар пайи озурдани ӯ мегашт. Сабоҳат намехост бинад, ки модараш келинро барои кору бори хона ва ахлоқи ҳамидааш таъриф мекунад.
Рӯзе аз рӯзҳо Сабоҳат нақшаи баде кашид, то Гулбаҳорро дар назди аҳли оила сиёҳ кунад. Ӯ гӯшвораҳои тилоии худро дар кунҷи сандуқи келин пинҳон кард ва баъд бо доду фарёд ҳавлиро ба сараш бардошт. Ӯ даъво мекард, ки гӯшвораҳояш гум шудаанд ва ҳатман келин онҳоро дуздидааст.
Гулбаҳор аз ин туҳмати ногаҳонӣ лол монд ва ашк дар чашмонаш ҳалқа зад. Ӯ қасам мехӯрд, ки даст ба моли касе назадааст, вале Сабоҳат бо заҳрханда мегуфт, ки танҳо келин ба хонаи ӯ даромада метавонист.
Модари Сабоҳат, ки зани дунёдида ва бисёр доно буд, ором ба суханони духтараш гӯш дод. Ӯ медонист, ки Гулбаҳор духтари боимон аст ва ҳеҷ гоҳ даст ба дуздӣ намезанад. Кампир фаҳмид, ки ин ҷо бозии духтараш аст. Ӯ ба хонаи келин даромад ва гӯшвораҳоро аз ҷойи пинҳонкардаи Сабоҳат ёфт, вале ба касе чизе нагуфт.
Шомгоҳон, вақте ки ҳама дар гирди дастархон ҷамъ шуданд, модар ба Сабоҳат гуфт, ки ман имрӯз хоб дидам, ки гӯшвораҳои ту худашон парвоз карда ба хонаи келин рафтаанд. Сабоҳат бо бефаросатӣ хандида гуфт, ки ин хоб нест ва худи вай дидааст, ки чӣ тавр гӯшвораҳо дар сандуқи келин пайдо шудаанд.
Модар бо табассуми маънидор ба духтараш нигоҳ карда, гуфт, ки ту аз куҷо медонӣ, ки онҳо дар сандуқ ҳастанд, дар ҳоле ки ман ҳанӯз ҷойи ёфт шудани онҳоро ба касе нагуфтаам...
Сабоҳат дар ҷояш шах шуда монд ва фаҳмид, ки бо забони худаш сиррашро фош кардааст.
Модари доно бо меҳр дасти келинашро гирифт ва ба духтараш гуфт, ки туҳмат гуноҳи азим аст ва оне, ки чоҳ барои касе меканад, худаш аввал ба он меафтад. Сабоҳат аз шарм сар хам кард ва Гулбаҳор бо дили пок ӯро бахшид, то дар он хонадони обод ҳамеша сулҳу осоиштагӣ ҳукмфармо бошад.
Шаҳлои НАҶМИДДИН
