Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз барои шиносоӣ ва муоширати нав рӯзи мусоид аст. Агар танҳо бошед, дар муносибатҳо ростқавлӣ нишон диҳед, то нофаҳмиҳо ба вуҷуд наоянд. Дӯстону машғулиятҳои дӯстдошта ба шумо илҳом мебахшанд. Барои расидан ба ҳадафҳо нақшаи аниқ тартиб диҳед. Аз муомилаҳои нави молиявӣ худдорӣ намоед, зеро баъзе пешниҳодҳо метавонанд фиребанда бошанд. Агар ба дастгирӣ ниёз дошта бошед, аз кумак пурсидан шарм надоред.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз дар масъалаҳои ошиқона шитоб накунед ва аввал шарики худро хубтар омӯзед. Сабрро нигоҳ доред ва ба андешаи дигарон эҳтиром гузоред. Агар асабонӣ бошед, каме аз муоширати зиёд дур шавед. Шумо барои расидан ба мақсад неру ва иродаи қавӣ доред, вале баъзан бояд роҳи ғайриодӣ интихоб кунед. Ба касе пул қарз надиҳед, зеро бозпас гирифтани он мушкил мешавад. Аз ҷанҷол ва фишори равонӣ худро эҳтиёт кунед, махсусан агар ба тағйири ҳаво ҳассос бошед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Агар аз танҳоӣ хаста шуда бошед, имрӯз шиносоии ҷолиб эҳтимол дорад. Дар давоми рӯз нофаҳмиҳои хурд имкон доранд, бинобар ин корҳои худро пешакӣ мувофиқа кунед. Эҳтимол неруи шумо камтар шавад ва ин ба фаъолияти корӣ таъсир расонад. Барои рушди малакаҳои худ вақт ҷудо намоед, зеро худтакмилдиҳӣ калиди пешрафт аст. Аз хароҷоти калон ва ғайринақшавӣ худдорӣ кунед. Ба саломатии чашмҳо аҳамияти бештар диҳед ва вақти зиёди назди экранро кам намоед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Агар дар ҷустуҷӯи муҳаббат бошед, аз ҳад зиёд фишор овардан ба шахси писандида метавонад ӯро гурезон кунад. Имрӯз эҳтимоли асабоният ва баҳсҳо зиёд аст, бинобар ин оромиро нигоҳ доред. Рӯзи корӣ он қадар вазнин намешавад ва барои банақшагирӣ вақт пайдо мекунед. Аз ҷиҳати молӣ мушкили ҷиддӣ нест, вале хариди гарон метавонад буҷети шуморо заиф созад. Агар фишори хун шуморо азият диҳад, ҳатман ба духтур муроҷиат кунед ва нишонаҳоро нодида нагиред.
Асад (23 июл-23 август)
Имрӯз мулоқоти ошиқона метавонад хотирмон ва пур аз эҳсосоти нав гардад. Дар оилаҳои ҷавон баҳси ночиз имкон дорад, вале беҳтараш онро калон накунед. Шумо метавонед қобилияти роҳбарии худро нишон диҳед ва эҳтироми ҳамкоронро ба даст оред. Барои оғоз кардани корҳои нав рӯзи мувофиқ аст. Дар масъалаҳои молиявӣ эҳтиёткор бошед ва хароҷотро зери назорат гиред. Варзиш ва истироҳат дар ҳавои тоза ба саломатӣ ва рӯҳияи шумо таъсири хуб мерасонанд.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз беҳтараш баъзе масъалаҳои ошиқонаро бо дӯстдоштаатон оромона ҳал кунед. Ба ҳар сухани тез вокуниши сахт нишон надиҳед, зеро муҳити рӯз ба ҷанҷол моил аст. Агар нақшаҳоятон дер иҷро шаванд, рӯҳафтода нашавед, вазъ метавонад зуд тағйир ёбад. Дар масъалаҳои молиявӣ беҳбудӣ дар ду ҳафтаи наздик эҳсос мешавад. Ба ғизои худ диққат диҳед, зеро хӯрокхӯрии номуназзам метавонад ба меъдаву рӯда таъсир расонад. Таомҳои гарм ва фоидаоварро бештар истеъмол кунед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Дар ҳаёти шахсӣ рӯйдодҳои ғайричашмдошт ва хушоянд имкон доранд. Имрӯз танҳо мондан хуб нест, бештар бо одамон муошират кунед. Шумо ҳасос мешавед ва ин метавонад ба муносибат бо шарики зиндагӣ таъсир расонад. Дар кор эҳтимоли гирифтани мукофот ё болоравии маош вуҷуд дорад. Касбият ва масъулиятшиносии шумо натиҷаи хуб медиҳанд. Қарзҳоро сари вақт пардохт кунед ва барои ҳадафҳои дарозмуддати молиявӣ нақша кашед. Аз фикрҳои манфӣ дур шавед, то саломатӣ ва рӯҳияатон беҳтар гардад.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Агар хавфи ҷудоӣ пеш ояд, худро қавӣ нигоҳ доред ва ба ояндаи беҳтар бовар кунед. Имрӯз шумо фикрҳои ҷолиб пайдо мекунед. Танҳо кӯшиш кунед худро аз ҳад зиёд хаста насозед. Дар кор имкони пешрафт ва болоравии мансаб вуҷуд дорад, махсусан барои онҳое, ки заҳмат мекашанд. Дар масъалаҳои молиявӣ бахт ҳамроҳатон мешавад, вале аз қиморбозӣ дурӣ ҷӯед. Аз шамолхӯрӣ эҳтиёт шавед, зеро гулӯ осебпазир мегардад.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Ин рӯз барои муҳаббат ва муносибатҳои ошиқона мусоид аст. Ростқавл бошед, вале ба баҳсу муқовимат роҳ надиҳед. Агар корҳои деринаатонро анҷом диҳед, баъдтар худро аз ташвишҳои зиёд халос мекунед. Дар кор меҳнатдӯстӣ ва устуворӣ нишон диҳед, роҳбарият кӯшишҳои шуморо қадр мекунад. Шояд касе аз шумо қарз пурсад, қарорро бо ақлу хирад қабул намоед. Агар бисёр кор кунед, эҳтимоли хастагии асаб вуҷуд дорад, бинобар ин сари вақт истироҳат кунед.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Ситораҳо ба шумо истироҳати кӯтоҳ ва лаҳзаҳои ошиқонаро тавсия медиҳанд. Имрӯз вақти бештарро бо шахси дӯстдошта гузаронед; ҳатто як зиёфати муштарак метавонад хотирмон шавад. Дар кор эҳтиром ба ҳамкорон ва риояи ваъдаҳо муҳим аст. Аз баҳсҳо бо роҳбарият дурӣ ҷӯед ва муносибати касбиро нигоҳ доред. Аз ҷиҳати молӣ вазъият бад нест ва метавонед барои худ ё наздикон чизе харед. Агар рӯҳафтода шавед, худро бо машғулиятҳои фоиданок машғул кунед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз мумкин аст мавриди шӯхии номуносиб ё масхара қарор гиред, вале беҳтараш онро бо ҳазл қабул кунед. Ба кӯмаки дигарон такя накарда, бештар ба неруи худ бовар кунед. Дар кор танҳо худнамоӣ накунед ва ба дигарон низ имкони саҳмгузорӣ диҳед. Ҳамзамон кӯшиш кунед мавқеи пешсафиро нигоҳ доред. Барои харид ба мағоза нарафтан беҳтар аст, зеро эҳтимоли хароҷоти беҳуда зиёд мешавад. Мулоҳиза ва истироҳати рӯҳӣ имрӯз ба шумо нерӯ ва диққати бештар мебахшад.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Агар танҳо бошед ва хоҳиши пайдо кардани ҷуфт дошта бошед, намуди худро каме тағйир диҳед ва бештар бо одамони ҷолиб муошират кунед. Дар оила баҳсҳои молиявӣ пайдо шуданаш мумкин аст, вале бо сабру тадбир рӯз хуб анҷом меёбад. Дар муҳити корӣ эҳтимол баъзе рақибон пинҳонӣ монеа эҷод кунанд, бинобар ин ҳушёр бошед. Умуман давраи мусоид оғоз меёбад, танҳо маблағро беҳуда сарф накунед. Барои рафъи хастагӣ ва бехобӣ бештар дар ҳавои тоза сайругашт намоед.
