Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз нерӯи зиёд доред, дилатон саёҳату таҷрибаҳои нав мехоҳад. Шояд ба ҷойҳои ношинос рафта, бо одамони ҷолиб шинос шавед. Фурсатҳоро аз даст надиҳед, зеро орзуи деринаатон метавонад амалӣ гардад. Агар нияти нав кардани сарулибосро доред, имрӯз вақти мувофиқ аст. Бо ҳамфикрон нақшаҳоятонро амалӣ месозед. Ба ҳисси ботинии худ гӯш диҳед ва аз хастагии ҷисмонӣ ва рӯҳӣ худдорӣ намоед.
Савр (21 апрел-21 май)
Рӯҳияи болида ва ҳазлу шӯхиҳо ба шумо дар пайдо кардани шиносоии ошиқона кӯмак мекунанд. Аммо дар хона вазъият метавонад ноором шавад ва байни наздикон нофаҳмиҳо ба вуҷуд оянд. Вақти қабули қарорҳои ҷиддӣ фаро расидааст. Ба суханони дигарон бовар накунед, ин метавонад ба зарари молиявӣ оварда расонад. Аз таваккал худдорӣ кунед ва машқҳои сабуки ҷисмонӣ анҷом диҳед, то саломатиятон мустаҳкам гардад.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз беҳтараш танҳо ба эҳсосот такя накунед, зеро эҳтимол дорад вазъиятро нодуруст арзёбӣ кунед. Вақтро бо оила ва наздикон гузаронед ва барои рӯзҳои пуркор нерӯ ҷамъ намоед. Дар кор каме карахтӣ эҳсос мешавад, бинобар ин барои пешрафт худатон бояд иқдом кунед. Сабру таҳаммул ва рафтори мулоим ба шумо кумак мерасонанд. Ба ғизои ҳаррӯза аҳамият диҳед, зеро он ба ҳолати ҷисмонӣ ва рӯҳии шумо таъсир дорад.
Саратон (22 июн-22 июл)
Кӯшиш кунед аз тағйирёбии рӯҳияи дӯстдоштаатон вобаста нашуда, мустақилона рафтор кунед. Аз рашк ва гумонҳои беасос худдорӣ намоед. Баъзе овозаҳоро ба эътибор нагиред. Гарчанде мушкили ҷиддӣ нест, шумо худро каме нороҳат ҳис мекунед. Ба ҷои фикрҳои зиёд дар бораи оянда, ба корҳои имрӯз диққат диҳед. Имрӯз барои оғозҳои нав мусоид аст. Истироҳатро фаромӯш накунед ва бештар фикрҳои мусбат намоед.
Асад (23 июл-23 август)
Каме рашк кардан метавонад муносибатҳоро ҷолибтар созад, вале аз ҳад нагузаронед. Дар оилаҳои ҷавон эҳтимоли нофаҳмиҳо вуҷуд дорад. Дар кор иштибоҳ рух дода метавонад, онро эътироф кардан беҳтар аст. Аз роҳҳои осони пулёбӣ дурӣ ҷӯед, зеро онҳо натиҷаи хуб намедиҳанд. Эҳтиёткор бошед, то ба ҳолатҳои нохуш дучор нашавед. Боварии аз ҳад зиёд ва бетартибӣ метавонад ба шумо зарар расонад, бинобар ин бодиққаттар бошед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз барои шиносоии нав чандон муносиб нест, зеро эҳтимол касе мехоҳад аз шумо ба нафъи худ истифода барад. Дӯстон ба маслиҳати шумо ниёз доранд, кӯшиш кунед онҳоро дастгирӣ намоед. Муошират бо роҳбарият ва шахсони таъсирнок хуб пеш меравад. Созишномаҳо метавонанд фоидаовар бошанд, аммо пеш аз сармоягузорӣ ҳама чизро бодиққат санҷед. Тағйири одатҳои рӯзмарра ва тарзи зиндагӣ метавонад ба беҳбудии шумо мусоидат намояд.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Дар зиндагиятон метавонад шиносоии муҳим пайдо шавад, бинобар ин шитоб накунед. Ба муҳити хона диққат диҳед, то оромӣ ва роҳатро эҳсос кунед. Хотираҳои гузашта метавонанд рӯҳияро гарм намоянд. Имрӯз барои тиҷорат ва муоширати корӣ рӯзи мусоид аст. Шумо метавонед таваҷҷуҳи шахсони таъсирнокро ҷалб кунед. Тозагӣ ва тартиб дар хона ба ҳолати рӯҳӣ ва саломатии шумо таъсири мусбат мерасонанд.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Имрӯз эҳтимол дорад баъзеҳо аз гузашта баргарданд ё шиносоии нави ошиқона ба амал ояд. Сӯҳбати ростқавлона ба шумо кумак мекунад, ки вазъиятро равшан созед. Нақшаҳоятон бо эҳтимоли зиёд амалӣ мешаванд ва вазъи молиявӣ беҳтар мегардад. Дар кор баъзе монеаҳо пайдо мешаванд, вале ҳамкории дуруст натиҷаи хуб медиҳад. Барои пешгирии хастагӣ ва афсурдагӣ ҳатман вақт ҷудо карда, истироҳат намоед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Ба муносибати нави ошиқона умеди зиёд набандед, эҳтимол ишқи ҳақиқии шумо ҳанӯз дар пеш аст. Ба оила ва наздикон диққати бештар диҳед, зеро онҳо такягоҳи асосии шумоянд. Дар кор имкони гирифтани мукофот вуҷуд дорад. Пулро оқилона сарф намоед, то дар оянда мушкил пеш наояд. Ба эҳтиёҷоти ҷисм гӯш диҳед ва ҳангоми хастагӣ ҳатман истироҳат кунед, то нерӯи худро нигоҳ доред.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Барои беҳтар кардани муносибатҳои ошиқона аз сюрпризҳои хурд ва таваҷҷуҳи бештар истифода баред. Кӯшиш кунед пеш аз пайдо шудани муноқиша онро пешгирӣ намоед ва ба фикри шарик гӯш диҳед. Мушкилоти шахсӣ метавонанд ба кори шумо таъсир расонанд. Масъалаҳои молиявиро худатон ҳал карда, аз қарз худдорӣ намоед. Тағйири реҷаи ғизохӯрӣ ва тарзи зиндагӣ ба беҳбудии саломатӣ ва намуди зоҳирӣ мусоидат мекунад.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз барои кумак ба дигарон ва корҳои ҷамъиятӣ рӯзи хуб аст. Муносибатҳои ошиқона низ хуб пеш мераванд. Дигарон ба дастгирии шумо ниёз доранд ва қадрдонӣ мекунанд. Дар кор фаъол бошед, эҳтимол роҳбарият меҳнати шуморо баҳо диҳад. Фикрҳои худро бо суханони сода баён намоед. Барои нигоҳ доштани саломатӣ бештар сайру гашт кунед, витаминҳо истеъмол намоед ва каме машқи ҷисмонӣ анҷом диҳед.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Баъзе рафтори шарик метавонад шуморо ба фикр барад, аммо кӯшиш кунед эҳсосотро идора намоед. Барои раҳоӣ аз стресс рӯбучини хонаву муҳити корӣ ё суҳбати самимӣ кумак мекунад. Дар касбу кор имкони бастани шартномаҳои фоидаовар мавҷуд аст. Аз фикрҳои худхоҳона даст кашед, зеро арзишҳои ҳақиқӣ муҳаббат ва муносибатҳои хуб мебошанд. Аз худ зиёд талаб накунед ва барои барқарор кардани нерӯ ҳатман истироҳати кофӣ намоед.
