Ҳамал (21 март-19 апрел)
Имрӯз эҳсосоти шумо хеле қавӣ мешавад ва ҳатто воқеаи хурд метавонад шуморо зуд ба ҳаяҷон оварад. Кӯшиш кунед оромиро нигоҳ доред. Рӯзҳои охир ба шахси наздик камтар таваҷҷуҳ додаед, ки метавонад боиси ранҷиш гардад. Беҳтараш имрӯз бо усулҳои санҷидашуда амал кунед ва аз хатар худдорӣ намоед. Шароити рӯз ба нафъи шумост, аз фурсати муносиб истифода баред. Агар дарди сабуки сар эҳсос кунед, каме истироҳат карданро фаромӯш накунед.
Савр (20 апрел-20 май)
Имрӯз барои мулоқотҳои ошиқона ва изҳори муҳаббат рӯзи хуб аст. Шояд ҳатто бо шахсе вохӯред, ки дар оянда шарики зиндагии шумо гардад. Ба маслиҳати шахси таҷрибадор гӯш диҳед, зеро танҳо ба фикри худ такя кардан метавонад ба иштибоҳ барад. Корҳои зеҳнӣ ва ҳисобу таҳлил хуб пеш мераванд. Вазъи молӣ тадриҷан беҳтар мешавад, вале аз хароҷоти беҳуда худдорӣ кунед. Ба саломатӣ низ аҳамият диҳед.
Ҷавзо (21 май-20 июн)
Барои шахсони танҳо имкони пайдо кардани муносибати нав вуҷуд дорад. Ба занону духтарони ин бурҷ тавсия мешавад, ки каме ба намуди зоҳирии худ тағйирот ворид кунанд. Имрӯз барои харид кардан рӯзи мувофиқ нест, зеро ихтилофҳои молӣ метавонанд пайдо шаванд. Шиносоӣ бо шахси бонуфуз метавонад ба пешрафти кори шумо мусоидат кунад. Рӯзи хуб барои қарорҳои муҳим ва рушди тиҷорат аст. Машқҳои оромкунанда, мисли йога ба беҳбудии ҳолат кумак мекунанд.
Саратон (21 июн-22 июл)
Шумо имрӯз дар муошират бо одамон таҷрибаи хуб нишон медиҳед, вале маслиҳат доданро танҳо вақте оғоз кунед, ки аз шумо хоҳиш кунанд. Бо наздикон бо рӯҳияи хуб суҳбат кунед ва дар хона фазои меҳру муҳаббатро нигоҳ доред. Дар масъалаҳои молӣ эҳтиёткор бошед ва қарорҳои шитобкорона қабул накунед. Рӯз ором мегузарад ва барои кори мутамарказ мусоид аст. Аз зиёдаравӣ дар хӯрдан ё нӯшидан худдорӣ кунед.
Асад (23 июл-22 август)
Имрӯз эҳсосоти ошиқона дар дили шумо бештар мешавад. Аз ин лаҳзаҳои хуш лаззат баред. Бегоҳ бо аъзои оила масъалаҳои муҳимро муҳокима кунед, то фазои эътимод бештар гардад. Рӯзи хеле серкор мешавад, бинобар ин кӯшиш кунед баъзе вазифаҳоро ба дигарон супоред. Ҳангоми хариди интернетӣ эҳтиёт кунед, зеро эҳтимоли фиреб вуҷуд дорад. Машқҳои сабук ё масҳ ба беҳтар шудани саломатии шумо мусоидат мекунад.
Сунбула (23 август-22 сентябр)
Агар баъди ҷудоӣ фикр мекардед, ки дигар дӯст дошта наметавонед, ин танҳо эҳсоси муваққатист. Ба зудӣ шахсе пайдо мешавад, ки зиндагии шуморо дигар мекунад. Ҳангоми қабули қарорҳои муҳим фикри аъзои оиларо низ ба назар гиред. Имрӯз эҳтимоли нофаҳмӣ бо роҳбар ё ҳамкорон вуҷуд дорад, бинобар ин эҳтиёткор бошед. Барои расидан ба ҳадафҳои калон баъзан сарфакорӣ зарур аст. Бегоҳ каме дар ҳавои тоза сайр кунед.
Мизон (23 сентябр-22 октябр)
Имрӯз эҳтимол шумо воқеиятро бо хаёл омехта кунед ё ба эҳсосоти шадид дода шавед. Дар муносибатҳои ошиқона баъзе нофаҳмиҳо пайдо шуда метавонанд. Кӯшиш кунед худро идора кунед ва баҳсҳоро ба муноқиша табдил надиҳед. Дар атрофи шумо одамоне ҳастанд, ки ба муваффақиятҳои шумо ҳасад мебаранд. Аз хароҷоти зиёдатӣ худдорӣ кунед, зеро ба зудӣ барои кори муҳим маблағ лозим мешавад. Оромиро нигоҳ доред.
Ақраб (23 октябр-21 ноябр)
Имрӯз дар муносибатҳои ошиқона гармӣ ва меҳрубонӣ эҳсос мешавад. Кӯшиш кунед бо шарики худ боэҳтиром ва боэътимод бошед. Як сухани нодуруст метавонад баҳси дарозро ба вуҷуд оварад, бинобар ин баъзан хомӯшӣ беҳтар аст. Барои кор бо лоиҳаҳои мураккаб вақти муносиб аст ва нерӯи шумо ба анҷоми зудтари онҳо кумак мекунад. Аз амалҳои молии ҷиддӣ худдорӣ намоед. Ба саломатӣ диққат диҳед.
Қавс (22 ноябр-21 декабр)
Хабаре, ки имрӯз мешунавед, метавонад ба муносибати шумо бо шахси дӯстдошта таъсир расонад. Кӯшиш кунед рӯзро дар фазои ором ва оилавӣ гузаронед. Барои ҳал кардани баҳсҳо сабр лозим мешавад. Айни замон шумо бояд қувваи худро байни кор ва оила дуруст тақсим кунед. Беҳтараш корҳои навро ба ҳафтаи оянда гузоред. Дар корҳои тиҷоратӣ бошад, бахт бо шумост.
Ҷаддӣ (22 декабр-19 январ)
Имрӯз кӯшиш накунед, ки худ ва шахси дӯстдоштаро ба маҳдудиятҳои сахт водор кунед. Эҳтимоли нофаҳмӣ бо хешовандони калонсол вуҷуд дорад, бинобар ин бо эҳтиром рафтор намоед. Дар ин рӯз бештар ба ҳисси дарунии худ бовар кунед. Вақти хуб барои тартиб додани нақшаи кор барои ҳафтаҳои оянда аст. Аз хароҷоти беҳуда худдорӣ кунед, то мушкили молӣ пеш наояд. Дар варзиш ҳам аз ҳад зиёд худро хаста накунед.
Далв (20 январ-18 феврал)
Ситораҳо нишон медиҳанд, ки мулоқоти имрӯз шояд натиҷаи хуб надиҳад, бинобар ин дар масъалаҳои ошиқона эҳтиёткор бошед. Баъзе нофаҳмиҳо ё ҳасади дигарон метавонанд фазои хонаводаро ноором созанд. Корҳо ва масъулиятҳои нав аз шумо қувваи зиёд талаб мекунанд, аммо аз нақшаҳои худ даст накашед. Тамоюлҳои мусбат зиёд мешаванд ва имкони муваффақият меафзояд. Ба тарзи ғизои худ низ диққат диҳед.
Ҳут (19 феврал-20 март)
Барои шахсони танҳо имкони беҳтар кардани ҳаёти шахсӣ пайдо мешавад, аммо барои нигоҳ доштани бахт бояд фаъол бошед. Рӯз барои ҳал кардани масъалаҳои хонагӣ мувофиқ аст. Бо сабабҳои ночиз бо ҳамсар ё дӯстдошта баҳс пеш омаданаш мумкин, бинобар ин худро идора кунед. Шумо метавонед маблағи хуб ба даст оред, вале сарфи оқилонаи пулро фаромӯш накунед. Ба саломатӣ диққат диҳед ва худро аз ҳад зиёд хаста насозед.
