Чанд шаб пеш хоб дидам, ки дар оби хеле чуқур афтода, ғарқ мешавам. Ҳарчанд кӯшиш мекардам худро наҷот диҳам, аз об берун шуда наметавонистам. Аз тарс бедор шудам. Мехоҳам бидонам, ки ғарқ шудан дар хоб чӣ таъбир дорад? Оё чунин хоб нишонаи ҳодисаи нохуш аст?

МУРТАЗО, ш. Истаравшан

ҶАВОБ:

- Дар таъбирҳои анъанавии хоб ғарқ шудан бештар ҳамчун рамзи санҷиш, мушкилӣ ва гирифторӣ маънидод мешавад. Агар шахс дар хоб худро дар об ғарқшаванда бинад, эҳтимол дорад дар зиндагии воқеӣ бо як имтиҳони ҷиддӣ, мушкили равонӣ ё масъалае рӯ ба рӯ гардад, ки раҳоӣ аз он барояш осон нест.

Дар баъзе китобҳои хобнома ғарқшавӣ ба содир кардани гуноҳ ва аз роҳи дуруст дур шудани инсон низ нисбат дода шудааст. Аз ин нигоҳ, чунин хобро ҳушдоре мешуморанд, ки шахс бояд ба рафтору кирдори худ бештар таваҷҷуҳ намуда, аз амалҳои нодуруст даст кашад, тавбаву истиғфор кунад ва барои ислоҳи худ талош намояд.

Агар шахс дар хоб ғарқ шавад, вале баъдан аз об наҷот ёбад, таъбири он мусбаттар аст. Ин метавонад нишонаи раҳоӣ аз мушкилӣ, пушаймонӣ аз хатоӣ ва пайдо шудани роҳи нави зиндагӣ бошад. Яъне баъди як давраи душвор имкони беҳтар шудани вазъ фароҳам меояд.

Албатта, ҳар хобро набояд пешгӯии қатъии оянда донист. Баъзан хоби ғарқшавӣ метавонад натиҷаи ташвиш, хастагӣ, тарс ё фишори равонии рӯзмарра бошад.