Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз барои нишон додани қобилияту маҳорати худ имконият пайдо мекунед. Дар кор шитоб накунед ва пеш аз қабули қарор тамоми ҷузъиёташро санҷед. Агар касе фикри шуморо танқид кунад, зуд асабонӣ нашавед. Аз харидҳои нолозим худдорӣ кунед ва маблағатонро сарфакорона истифода баред. Дар муносибатҳои оилавӣ меҳрубонӣ ва сабру таҳаммул муҳим аст. Бегоҳӣ барои истироҳат ва суҳбат бо наздикон вақт ҷудо кунед.
Савр (21 апрел-21 май)
Рӯзи мусоид барои суҳбат, мулоқот ва баррасии масъалаҳои молиявӣ аст. Шояд масъалае, ки муддати зиёд шуморо ба ташвиш овардааст, оҳиста-оҳиста ҳалли худро ёбад. Пешниҳодҳои навро бодиққат омӯзед ва пеш аз розӣ шудан шароити онҳоро санҷед. Дар муносибат бо дӯстону ҳамкорон самимӣ бошед. Ба корҳои хона низ каме вақт ҷудо кунед. Бегоҳӣ истироҳати ором ба шумо нерӯи тоза мебахшад.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз фикрҳои нав ва хоҳиши тағйир додани баъзе корҳо шуморо фаро мегиранд. Аммо беҳтараш аввал корҳои нотамомро ба анҷом расонед. Ҳангоми суҳбат бо дигарон ба ҳар сухан зуд бовар накунед ва маълумоти муҳимро санҷед. Агар дар кор ихтилофи назар пайдо шавад, роҳи мувофиқро бо оромӣ ҷустуҷӯ кунед. Дар ҳаёти шахсӣ як суҳбати самимӣ метавонад нофаҳмиро бартараф созад. Бегоҳӣ худро аз ташвишҳои зиёдатӣ дур гиред.
Саратон (22 июн-22 июл)
Имрӯз метавонед баъзе масъалаҳои деринтизорро ҳал кунед. Барои ин танҳо лозим аст, ки оромона амал карда, диққатро ба корҳои муҳим равона созед. Ба пешниҳодҳои шубҳанок бе санҷиш розӣ нашавед. Дар муносибат бо наздикон эҳсосоти худро пинҳон накунед, аммо суханонро бо мулоимӣ баён кунед. Агар касе ба дастгирии шумо ниёз дошта бошад, то ҳадди имкон ёрӣ расонед. Бегоҳӣ истироҳат ва суҳбати хонаводагӣ табъатонро болида мекунад.
Асад (23 июл-23 август)
Имрӯз фурсати хубест, ки истеъдод ва маҳорати худро нишон диҳед. Агар нақшаи ҷолибе дошта бошед, онро бо далелҳои равшан пешниҳод кунед. Бо вуҷуди ин, фикри дигаронро низ ба назар гиред ва кӯшиш накунед, ки ҳама чиз танҳо бо хоҳиши шумо сурат гирад. Дар масъалаҳои пулӣ аз хароҷоти беҳуда худдорӣ намоед. Дар муносибатҳои ошиқона таваҷҷуҳи самимӣ аз суханони пуршукӯҳ муҳимтар аст. Бегоҳӣ барои истироҳат вақт ҷудо кунед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Тартибу дақиқкорӣ имрӯз ба шумо ёрӣ медиҳанд, ки аз уҳдаи корҳои муҳим бароед. Ҳангоми санҷидани ҳуҷҷатҳо ва ҳисобу китоб ба ҷузъиёти хурд низ аҳамият диҳед. Аммо кӯшиш накунед, ки ҳамаи корҳоро танҳо ба дӯши худ гиред. Ба ҳамкорон ва аъзои оила низ имкони мустақилона амал кардан диҳед. Дар муносибатҳои шахсӣ аз эродгирии зиёд худдорӣ кунед. Бегоҳӣ сайругашт ё машғулияти дӯстдошта барои барқарор кардани нерӯ мусоидат мекунад.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз барои барқарор кардани муносибатҳои хуб ва пайдо кардани забони умумӣ бо дигарон имконияти муносиб доред. Агар масъалаи баҳсноке пеш ояд, ба ҷойи исрор кардан ба фикри худ, далелҳои тарафи дигарро низ бишнавед. Дар кор ҳамкорӣ натиҷаи беҳтар медиҳад. Барои харидҳои калон шитоб накунед ва хароҷотро пешакӣ ҳисоб кунед. Дар ҳаёти шахсӣ як вохӯрӣ ё суҳбати самимӣ метавонад рӯҳияи шуморо беҳтар созад. Бегоҳӣ ба худ оромӣ бахшед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Имрӯз эҳсосоти худро идора карда, аз баҳсҳои нолозим дурӣ ҷӯед. Дар кор масъалае пайдо шуда метавонад, ки диққат ва сабри бештар талаб мекунад. Ба ҷойи шитобкорӣ маълумоти заруриро ҷамъ оварда, сипас қарор қабул кунед. Сирру асрори шахсии худро ба ҳар кас нақл накунед. Дар муносибатҳои наздик аз гумону шубҳаи беасос худдорӣ намоед. Суҳбати ошкоро метавонад бисёр нофаҳмиҳоро бартараф созад. Бегоҳӣ ба саломатӣ ва истироҳати худ аҳаммият диҳед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз хоҳиши нав кардани муҳит ё омӯхтани чизи тоза пайдо мешавад. Агар имконият дошта бошед, барои нақшаҳои ояндаатон вақт ҷудо кунед, вале аз уҳдадориҳои ҷорӣ ғофил намонед. Ҳангоми қабули қарор ба маслиҳати шахси ботаҷриба гӯш додан фоида дорад. Дар масъалаҳои молиявӣ ба ваъдаҳои ҷолиб зуд бовар накунед. Бо наздикон муносибати самимӣ нигоҳ доред. Бегоҳӣ мулоқот бо дӯст ё машғулияти шавқовар метавонад табъатонро болида созад.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Рӯзи ҷумъа барои ба тартиб даровардани корҳо ва муайян кардани нақшаҳои минбаъда мувофиқ аст. Масъулиятшиносии шумо метавонад натиҷаи хуб диҳад, ба шарте ки аз ҳад зиёд кор накунед. Агар бо касе ихтилофи назар дошта бошед, барои ёфтани роҳи миёна кӯшиш кунед. Дар масъалаҳои пулӣ эҳтиёткор бошед ва хароҷоти ояндаро ҳисоб кунед. Дар оила ба хоҳишу эҳтиёҷоти наздикон таваҷҷуҳ зоҳир намоед. Бегоҳӣ худро бо кори дӯстдоштае шод гардонед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз мушоҳидакорӣ ва фикрҳои тозаи шумо метавонанд дар ҳалли масъалаҳо кумак кунанд. Агар нақшаи нав дошта бошед, пеш аз оғоз имконияту душвориҳои онро баррасӣ кунед. Дар муҳити корӣ ба ғайбат ва баҳсҳои беҳуда ҳамроҳ нашавед. Барои хароҷот ва корҳои рӯзҳои истироҳат нақшаи равшан тартиб диҳед. Дар муносибатҳои шахсӣ ба ҷойи интизори он ки дигарон шуморо фаҳманд, фикру хоҳиши худро ошкоро баён кунед. Бегоҳӣ бо аҳли оила вақт гузаронед.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Имрӯз эҳсосоти шумо метавонад ба қарорҳоятон таъсир расонад, бинобар ин барои масъалаҳои муҳим шитоб накунед. Агар байни чанд пешниҳод интихоб кардан лозим шавад, ҳар кадомро бодиққат муқоиса кунед. Дар кор ба ҳуҷҷатҳо ва рақамҳо диққати бештар диҳед. Ба дӯст ё шахси наздик гӯш додан метавонад муносибататонро беҳтар созад. Бо вуҷуди ин, ҳангоми ёрӣ расондан ҳадду имконияти худро фаромӯш накунед. Бегоҳӣ барои истироҳат, китобхонӣ ё машғулияти эҷодӣ вақти муносиб аст.
