Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз эҳтимол сахт ошиқ мешавед ва аз он чӣ дар атрофатон мегузарад, чандон огоҳ намемонед. Аммо беҳтараш ба воқеият низ бо чашми боз нигаред, то дигарон аз содадилии шумо истифода накунанд. Ба нокомиҳои гузашта фикр накарда, ба пеш ҳаракат кунед. Агар мушкиле пеш ояд, аз дӯстону ҳамкорон маслиҳат пурсед. Ин ҳафта аз қимор дурӣ ҷӯед. Ҳангоми истифодаи асбобҳои барқӣ низ эҳтиёткор бошед, хатари ҷароҳатҳои сабук вуҷуд дорад.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз мумкин аст миёни шумо ва шахси дӯстдошта нофаҳмӣ ё баҳс ба вуҷуд ояд, гарчанде сабаби он шумо набошед. Кӯшиш кунед ҳар суханро ба дил нагиред ва аз мушкилоти хурд асабонӣ нашавед. Барои харид рӯзи мувофиқ нест, эҳтимоли беҳуда сарф шудани пул зиёд аст. Нақшаҳои худро ба ҳар кас нагӯед. Ба маслиҳати атрофиён гӯш диҳед ва барои нигоҳ доштани саломатӣ ғизои сабук интихоб кунед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз эҳсоси муҳаббат метавонад ногаҳон дар дили шумо шуъла занад. Барои шиносоии нав ва оғози муносибатҳои тоза фурсати хуб фаро мерасад. Бо вуҷуди ин, нагузоред эҳсосот ҷойи ақлро гиранд. Корҳо нисбат ба одат сусттар пеш мераванд, вале бо сабру тоқат ҳамаашро анҷом медиҳед. Дар масъалаҳои корӣ ба ҳар кас бовар накунед. Агар ба бемории варикоз майл дошта бошед, худро аз машқҳои вазнин эҳтиёт кунед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Аз ошкор кардани эҳсосоту орзуҳои худ ба шахси дӯстдошта наҳаросед. Суҳбати самимӣ муносибатҳои шуморо боз ҳам мустаҳкамтар мекунад. Имрӯз зеҳнатон пур аз андешаҳои ҷолиб мешавад ва метавонед онҳоро зуд амалӣ созед. Барои расмӣ кардани ҳуҷҷатҳо вақти муносиб аст. Аз хароҷоти калон, қарз гирифтан ё қарз додан худдорӣ намоед. Рӯҳияатон болида мешавад ва ташвишҳо муваққатан аз хотир мераванд.
Асад (23 июл-23 август)
Имрӯз эҳтимоли шиносоии ғайричашмдошт зиёд аст ва он метавонад оғози як муҳаббати зебо гардад. Агар бо наздикон аз таҳти дил суҳбат кунед, оромиши рӯҳӣ меёбед. Барои он ки шуморо шунаванд, худатон дигаронро шунавед. Дар кор истеъдод ва эҷодкории худро пинҳон накунед. Бахт ба ҷониби шумост ва имкони беҳтар шудани вазъи молиявӣ пайдо мешавад. Танҳо аз қарорҳои шитобкорона худдорӣ кунед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз барои харид, истироҳат бо дӯстон ва иштирок дар маҳфилҳо рӯзи хуб аст. Дар чунин вохӯриҳо шиносоии ошиқонаи ҷолиб низ имкон дорад. Дар оила фурсати ҳал кардани мушкилоти хонагӣ пайдо мешавад, вале баъзе суханони ҳамсарро нодуруст нафаҳмед. Дар кор эҳтимоли баҳс бо роҳбар ё ҳамкорон вуҷуд дорад. Ба ояндаи молии худ бо хушбинӣ нигаред ва барои саломатӣ аз ҳад зиёд худро хаста насозед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз баъзе намояндагони ин мучал метавонанд нохост ба муносибати печидаи ишқӣ кашида шаванд. Барои пешгирии мушкилот бо сабру хирад рафтор кунед ва ба созиш омода бошед. Барои анҷом додани корҳои нотамом ва тартиб додани ҳуҷҷатҳо рӯзи муносиб аст, аммо бодиққат амал намоед. Хариди калон ё корҳои муҳими молиявиро ба вақти дигар гузоред. Ба оромии рӯҳӣ бештар аҳамият диҳед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Имрӯз эҳсосоти ошиқона диққати шуморо бештар ба худ ҷалб мекунад. Агар муносибати нав оғоз карда бошед, барои қадамҳои ҷиддӣ шитоб накунед. Дар оила фазои гарму самимӣ ҳукмфармо мешавад. Дар кор нерӯи зиёд пайдо мекунед ва метавонед ба натиҷаҳои назаррас ноил гардед. Ҳангоми қабули қарорҳои муҳим ба таҷрибаи худ такя кунед. Машқи ҳаррӯза ва ғизои солим ба шумо нерӯ мебахшанд.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз эҳтимол шахсеро вохӯред, ки дер боз қисмати шумо будааст. Наздикшавии шумо табиӣ сурат мегирад. Барои иҷрои корҳои муҳим нақша тартиб диҳед ва ба мушкилоти наздикон низ аҳамият диҳед. Дар фаъолияти касбӣ шиносоии нав метавонад пешниҳоди хуби корӣ оварад. Роҳбарият ба фаъолияти шумо таваҷҷуҳ мекунад. Дар роҳҳо ва ҷойҳои серодам эҳтиёткор бошед.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Агар то ҳол танҳо бошед, имкон дорад ба зудӣ бо шахси муносиб вохӯред. Эҳтимол ин шиносоӣ тавассути дӯстону ошноён сурат гирад. Дар хона масъалаи таъмир ё дигаргунсозӣ пеш меояд. Дар кор вақтро дуруст тақсим кунед ва омилҳои парешонкунандаро бартараф созед. Ҳадафҳои равшан гузошта, ба монеаҳои хурд аҳамияти зиёд надиҳед. Агар худро нороҳат ҳис кунед, ҳатман ба духтур муроҷиат намоед.
Далв (21 январ-20 феврал)
Имрӯз барои оғоз кардани муносибати нави ошиқона рӯзи чандон мувофиқ нест. Эҳсосоти худро идора намуда, бо наздикон роҳи созишро интихоб намоед. Барои оғози лоиҳаи нав ё омӯзиши донишҳои нав фурсати хуб фаро мерасад. Заҳмати шумо ба зудӣ самар медиҳад. Вазъи молиятон низ беҳтар мешавад. Барои пешгирии мушкилоти меъда аз хӯрокҳои тунду равғанин камтар истеъмол кунед.
Ҳут (21 феврал-20 март)
Имрӯз бахшидан ва дарк кардани шахси наздик барои шумо осон нахоҳад буд. Агар эҳсосоти худро идора накунед, баҳсу муноқиша зиёд мешавад. Нерӯи зиёди имрӯзаро барои амалӣ кардани нақшаҳои муштарак истифода баред. Агар кайҳо боз нияти иваз кардани ҷойи корро дошта бошед, ҳоло вақти муносиб аст. Ин қадам метавонад даромади шуморо бештар кунад. Барои саломатӣ бештар ҳаракат кунед ва аз ғизои равғанин камтар истифода баред.
