Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз ҳаёти шахсии худро аз чашми дигарон дур нигоҳ доред, то мавриди ғайбат қарор нагиред. Дар масъалаҳои оилавӣ ба ҳамдигар ёрӣ дода, масъулиятҳоро одилона тақсим кунед. Дар кор ба пешниҳоди ҳамкорон беэътиноӣ накунед ва қоидаҳои муносибатро риоя намоед. Эҳтимол аст, ки имрӯз ба таъсири дигарон дода шуда, қарори ногаҳонӣ қабул кунед. Ҳангоми пайдо шудани дарди дандон табобатро ба таъхир нагузоред.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз бодиққат бошед, эҳтимоли рух додани ҳолатҳои ғайричашмдошт, мушкилоти техникӣ ё рафтори ногаҳонии шахси наздик вуҷуд дорад. Ба хешовандони калонсол вақт ҷудо карда, аз онҳо хабар гиред. Дар ҷойи кор аз одамони бадхоҳ эҳтиёт шавед. Агар бодиққат ҷустуҷӯ кунед, метавонед манбаи иловагии даромад пайдо намоед. Аз хароҷоти беҳуда худдорӣ кунед ва маблағатонро барои оянда нигоҳ доред. Аз шамолхӯрӣ низ эҳтиёт бошед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз дар маркази таваҷҷуҳи дигарон қарор мегиред ва эҳтимол бо касе муносибати ошиқона оғоз кунед. Оиладорҳо метавонанд дар ҳамсари худ хислатҳои нави ҷолибро кашф намоянд. Рӯз пур аз имкониятҳои нав хоҳад буд, бинобар ин ба тағйироти корӣ зуд мутобиқ шавед. Аз сохтани нақшаҳои бузург натарсед ва барои расидан ба ҳадафҳо қадамҳои устувор гузоред. Аммо камхобӣ метавонад диққат ва фаъолияти шуморо коҳиш диҳад.
Саратон (22 июн-22 июл)
Дар ҳаёти шахсии шумо тағйироти ҷиддӣ ба амал омада метавонанд, ки аз онҳо канорагирӣ кардан осон нест. Пеш аз ҳар сухан андеша кунед, зеро суханони дағал метавонанд муносибатҳои хубро вайрон кунанд. Эҳтимол, байни пешрафти касбӣ ва ҳаёти шахсӣ интихоб кардан лозим шавад. Аз пешниҳодҳои шубҳаноки одамони ношинос дурӣ ҷӯед. Дар кор худро аз ҳад зиёд хаста накунед, зеро эҳтимоли баланд шудани фишори хун вуҷуд дорад.
Асад (23 июл-23 август)
Муносибати дӯстона метавонад ба ишқ табдил ёбад, аммо пеш аз қадам гузоштан хуб андеша кунед, то дӯстии худро аз даст надиҳед. Дар оила фазои орому устувор ҳукмфармо хоҳад буд. Дар бораи камбудиҳои роҳбар бо дигарон зиёд суҳбат накунед, зеро ин метавонад ба кори шумо таъсир расонад. Имрӯз ба пешрафти касбӣ ва вазъи молиявӣ диққат диҳед. Барои кору истироҳат рӯзи мусоид буда, нақшаҳоятон метавонанд бомуваффақият амалӣ шаванд.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз барои ҳалли нофаҳмиҳо бо шахси дӯстдошта вақт ҷудо кунед. Нақшаҳои муштарак тартиб диҳед ва дар корҳои рӯзмарра ба ҳамдигар ёрӣ расонед. Ҳангоми суҳбат бо роҳбар ҳар суханро бодиққат интихоб кунед ва нақшаҳои муҳими худро ба ҳар кас нагӯед. Агар сафаре ба нақша гирифта бошед, аз он даст накашед. Барои бастани созишномаҳо ва ҳалли масъалаҳои баҳснок низ рӯзи мувофиқ аст. Ба саломатӣ низ диққат диҳед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз муносибатҳо бо шахси дӯстдошта хеле хуб инкишоф меёбанд. Барои изҳори муҳаббат ё пешниҳоди издивоҷ вақти муносиб фаро расидааст. Дар оила сулҳу созиш бештар мешавад ва ҳатто муносибатҳои вайроншудаи дӯстона метавонанд барқарор гарданд. Барои ба даст овардани муваффақият бояд заҳмати зиёд кашед, аммо худро аз ҳад зиёд хаста накунед. Ба мушкилоти молиявӣ бо сабр муносибат намоед. Бо вуҷуди серкорӣ саломатии худро фаромӯш накунед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Имрӯз аз лаҳзаҳои хурди хушбахтӣ лаззат баред ва эҳсосоти худро аз ҳад зиёд маҳдуд накунед. Агар оиладор бошед, ба васвасаҳо дода нашавед ва вафодориро нигоҳ доред. Барои рушди касбӣ омӯзиши бештар ба шумо фоида меорад. Аз нокомӣ зиёд шикоят накунед ва ба имкониятҳои нави молиявӣ бовар дошта бошед. Кӯшиш кунед аз стресс дур шавед, муҳитро иваз кунед ва шомро бо истироҳату машғулияти гуворо гузаронед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Муносибатҳои ошиқонаи шумо метавонанд ба марҳилаи нави фаҳмиш бирасанд. Бо шахси наздик дар бораи нақшаҳо ва орзуҳои оянда ошкоро суҳбат кунед. Имрӯз аз танқид ва ҳукм кардани дигарон худдорӣ намоед, зеро рафтори сахтгиронаи шумо метавонад онҳоро нороҳат кунад. Дар кор имконият пайдо мекунед, ки истеъдод ва қобилияти ҳалли мушкилотро нишон диҳед. Барои харидҳои гарон рӯзи чандон мувофиқ нест. Аз асабоният дурӣ ҷуста, оромиро нигоҳ доред.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Шахси дӯстдошта метавонад бо як сюрпризи гуворо табъи шуморо болида созад. Барои муҳаббат ва шомҳои ошиқона вақт ҷудо кунед. Имрӯз беҳтар аст бештар ба корҳои хона ва масъалаҳои рӯзмарра машғул шавед. Нақшаҳои аз ҳад зиёд нагузоред, танҳо ҳадафҳои воқеиро интихоб кунед. Барои харидҳои гарон шитоб накунед, эҳтимоли пушаймон шудан вуҷуд дорад. Агар нишонаҳои бемориро эҳсос кунед, ба табиб муроҷиат карданро ба таъхир нагузоред.
Далв (21 январ-19 феврал)
Пас аз кор каме вақтро ба харид ё сайругашт бахшед, тағйири муҳит метавонад рӯҳияатонро беҳтар кунад. Имрӯз дигарон ҳам ҷиҳатҳои хуб ва ҳам камбудиҳои шуморо мебинанд, бинобар ин барои комил будан аз ҳад зиёд кӯшиш накунед. Барои ҷустуҷӯи кори нав рӯзи хеле мувофиқ аст. Агар даромади иловагӣ лозим бошад, кори иловагӣ пайдо кунед, вале қарз нагиред. Ғизои сабук, махсусан сабзавот, барои беҳтар шудани ҳолати умумӣ муфид хоҳад буд.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Ба зудӣ аз дигарон таърифу суханони хуш мешунавед, ки эҳтимол аз таваҷҷуҳи шахсе ба шумо дарак медиҳад. Имрӯз эҳтиёткор бошед ва барои қабули қарор шитоб накунед. Дар кор тамоми қувваатонро нишон диҳед, эҳтимоли санҷиш вуҷуд дорад. Ба обрӯи касбии худ диққат диҳед. Пулро беҳуда сарф накунед ва аз хавфҳои молиявӣ дурӣ ҷӯед. Агар кори иловагии мувофиқ пайдо шавад, метавонед аз он даромади бештар ба даст оред.
