Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз барои ҳамалҳо беҳтарин роҳ оромона пеш рафтан аст. Шояд коре, ки аввал осон менамояд, вақти бештар талаб кунад. Аз қарорҳои саросемавӣ худдорӣ кунед. Дар масъалаи пулӣ хариди калонро ба рӯзи дигар гузоштан беҳтар аст. Дар ҷодаи ишқ кӯшиш кунед бештар ба гапи дӯстдоштаатон гӯш диҳед, на ин ки танҳо фикри худро исбот намоед. Барои муҷаррадон шиносоии нав метавонад ғайричашмдошт оғоз шавад. Саломатӣ хуб аст, агар асабҳоро ором нигоҳ доред ва каме бештар истироҳат кунед.
Савр (21 апрел-21 май)
Саврҳо имрӯз метавонанд аз як суҳбати одӣ маълумоти хеле муҳим ба даст оранд. Дар касбу кор ба ҷузъиёте диққат диҳед, ки дигарон шояд нодида мегиранд. Масъалаи молиявӣ метавонад ҳалли хуб пайдо кунад, вале барои қарз додан ё гирифтани қарзи нав шитоб накунед. Дар муносибатҳо меҳрубонӣ аз якравӣ натиҷаи беҳтар медиҳад. Нафарони танҳо метавонанд аз ҷониби як шиноси пешина таваҷҷуҳ бинанд. Барои саломатӣ ғизои сабук ва каме ҳаракат муфид аст.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Рӯзатон метавонад бо як хабар ё пешниҳоди ғайричашмдошт оғоз шавад. Пеш аз ҷавоб додан хуб андеша кунед. Дар кор имкони омӯхтани чизи нав пайдо мешавад, ки баъдтар ба манфиати шумо хоҳад буд. Аз хароҷоти эҳсосӣ худдорӣ намоед: ҳар чизе, ки писандатон меояд, ҳатман зарур нест. Дар муҳаббат як суҳбати ошкор метавонад шубҳаеро бартараф кунад. Барои танҳоҳо мулоқоти ҷолиб эҳтимол дорад. Саломатӣ аз хоби кофӣ ва кам кардани хастагӣ вобаста аст.
Саратон (22 июн-22 июл)
Саратонҳо имрӯз бештар ба оромии ботинӣ ниёз доранд. Мумкин аст масъалаи кӯҳнае дубора ба миён ояд, аммо акнун шумо метавонед онро оқилона ҳал кунед. Дар кор ба ваъдаҳои дигарон пурра такя накунед ва вазифаҳои муҳимро худатон назорат кунед. Барои пул рӯз муносиб аст, агар нақшаи хароҷот дошта бошед. Дар муҳаббат аз суханҳои сахт парҳез кунед. Гуфтугӯи нарм метавонад дили шахси наздикро ба шумо боз ҳам наздиктар кунад. Бегоҳ истироҳат кунед.
Асад (23 июл-23 август)
Асадҳо имрӯз набояд барои ба даст овардани таваҷҷуҳи дигарон аз ҳад зиёд кӯшиш кунанд. Кори хуб худ аз худ қадр мешавад. Дар фаъолияти касбӣ имкони гирифтани хабаре ҳаст, ки нақшаҳои ояндаро тағйир медиҳад. Молия устувор аст, аммо хариди гарон метавонад интизор шавад. Дар ҳаёти шахсӣ шахси наздик аз шумо таваҷҷуҳ ва меҳрубонӣ интизор аст. Барои нафарони танҳо эҳтимоли шиносоии ҷолиб зиёд мешавад. Аз ҷиҳати саломатӣ ба истироҳати чашм ва асабҳо диққат диҳед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Рӯзи хубест, то чизҳои навро санҷед, дониш омӯзед ё муҳити худро каме дигар кунед. Сафар ё мулоқоти ғайриоддӣ метавонад рӯҳияатонро боло барад. Бо вуҷуди ин, қарорҳои муҳимро якбора қабул накунед. Хариди калон метавонад баъдтар пушаймонӣ оварад. Дар муҳаббат муносибати самимӣ фазоро гарм мекунад. Агар танҳо бошед, шиносоии нав метавонад тавассути дӯст ё ҳамкор пайдо шавад. Саломатӣ хуб аст, вале худро аз хастагии зиёд эҳтиёт кунед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Мизонҳо имрӯз бояд миёни хоҳиши худ ва талаботи атрофиён тавозун пайдо кунанд. Дар кор касе метавонад аз шумо кӯмак пурсад; агар имконият дошта бошед, дастгирӣ кунед. Аз баҳсҳои беҳуда дурӣ ҷӯед. Вазъи молӣ нисбатан ором аст, аммо барои хариди чизҳои гарон вақти мувофиқ нест. Дар ишқ як лаҳзаи самимӣ метавонад муносибатро хеле наздиктар кунад. Нафарони танҳо шояд ба шахсе таваҷҷуҳ кунанд, ки қаблан ба назар намерасид. Барои саломатӣ сайругашт ва ҳавои тоза фоидаовар аст.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Ақрабҳо имрӯз бояд ба суханони худ бештар аҳамият диҳанд. Як ҷумлаи нодуруст метавонад баҳси нолозим ба вуҷуд орад. Дар кор бошад, қобилияти таҳлилии шумо ба ҳалли масъалаи душвор ёрӣ медиҳад. Аз пешниҳодҳои молиявие, ки фоидаи фаврии калон ваъда мекунанд, эҳтиёт шавед. Дар муносибатҳои ошиқона эътимодро аз назорат болотар гузоред. Нафарони танҳо метавонанд таваҷҷуҳи шахси ҷиддӣ ва масъулиятшиносро эҳсос кунанд. Барои саломатӣ оромии рӯҳӣ муҳим аст; бегоҳ худро бо кори писандида машғул кунед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Қавсҳо имрӯз метавонанд аз як вохӯрӣ ё суҳбати кӯтоҳ илҳоми тоза гиранд. Агар идеяи нав дошта бошед, онро қайд кунед, баъдтар ба кор меояд. Дар касбу кор шитобкорӣ метавонад монеа эҷод кунад, бинобар ин корро марҳила ба марҳила анҷом диҳед. Дар масъалаҳои пулӣ имкони пешниҳоди муфид ҳаст, аммо шартҳоро бодиққат хонед. Дар муҳаббат ханда ва муносибати сабук ҳама чизро беҳтар мекунад. Саломатӣ аз истироҳати саривақтӣ вобаста хоҳад буд.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Барои ҷаддиҳо имрӯз рӯзи хуби ба тартиб даровардани корҳои пароканда аст. Масъалае, ки муддати зиёд ба таъхир гузошта будед, метавонад ниҳоят пеш равад. Дар кор натиҷа аз меҳнати пайваста ба даст меояд, на аз кӯшиши якбора. Молия устувор буда, барои банақшагирии хароҷоти оянда вақти муносиб аст. Дар ҷодаи ишқ ба ҷои интизори қадами аввал, худатон меҳрубонӣ нишон диҳед. Барои саломатӣ каме истироҳат, оббозӣ ё сайругашти ором нерӯ мебахшад.
Далв (21 январ-19 феврал)
Далвҳо имрӯз метавонанд ба як имконияти нав рӯ ба рӯ шаванд, ки аввал чандон ҷиддӣ ба назар намерасад. Пеш аз рад кардан онро хуб омӯзед. Дар кор қобилияти бо одамон созиш кардан ба шумо бартарӣ медиҳад. Аз танқиди зиёд худдорӣ намоед. Дар масъалаҳои молиявӣ ҳисобу китобро аз эҳсосот болотар гузоред. Дар муҳаббат шахси наздик мехоҳад фикраш шунида шавад. Нафарони муҷаррад метавонанд бо касе, ки дар муҳити кор ё таҳсил аст, наздиктар шаванд. Хоби кофӣ муҳим аст.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Ҳутҳо имрӯз эҳсос мекунанд, ки баъзе масъалаҳо ниҳоят ба самти дуруст ҳаракат мекунанд. Ба садои дили худ гӯш диҳед, вале қарорҳои муҳимро танҳо дар сари эҳсос қабул накунед. Дар кор ҳамкорӣ метавонад натиҷаи беҳтар аз кори танҳо диҳад. Дар молия як пешниҳоди муфид эҳтимол дорад, махсусан агар бо шахси боэътимод ҳамкорӣ кунед. Дар ишқ мулоқоти гарм ё хабаре хушҳолатон мекунад. Барои танҳоҳо шахси муносиб метавонад маҳз дар лаҳзаи ғайричашмдошт пайдо шавад. Саломатӣ нерӯи хуб дорад.
