Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз муҳим аст, ки шахси арзандаеро, ки метавонад дар оянда дар зиндагии шумо ҷойгоҳи махсус пайдо кунад, нодида нагиред. Ба ҳисси ботинии худ бештар бовар кунед. Маслиҳати шахси соҳибтаҷрибаро ҷиддӣ қабул намоед, зеро танҳо ба фикри худ такя кардан метавонад боиси иштибоҳ гардад. Дар кор шавқу рағбати шумо ба омӯзиш ва пешрафт диққати атрофиёнро ҷалб мекунад. Аз харидҳои беҳуда худдорӣ кунед. Агар аз фишори хун ранҷ мекашед, аз асабоният дур бошед.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз атрофи шумо рӯйдодҳои ҷолиб ба амал омада метавонанд. Эҳтимол шахсе, ки кайҳо боз мешиносед, муҳаббати пинҳонии худро нисбат ба шумо ошкор созад. Ба дӯстону наздикон бештар таваҷҷуҳ намоед, зеро яке аз онҳо ба дастгирӣ ва маслиҳати шумо ниёз дорад. Дар кор рӯз серташвиш хоҳад буд ва мумкин аст вазифаи ҳамкоратонро низ ба уҳда гиред. Аз гирифтани қарз худдорӣ намоед. Оббозӣ ба саломатиятон таъсири хуб мерасонад.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз дарк мекунед, ки на ҳама чиз ҳамон гуна аст, ки дар назари аввал менамояд. Эҳтимол шахси наздик аз шумо чизеро пинҳон дошта бошад. Барои тоза кардани хона ва нав кардани муҳити зиндагӣ рӯзи муносиб аст. Дар фаъолияти касбӣ имкони пешрафт ва такмили малакаҳо пайдо мешавад, аммо баҳсу нофаҳмӣ бо ҳамкорон метавонад садди роҳ гардад. Ҳангоми муомила бо маблағ ва ҳуҷҷатҳои молиявӣ эҳтиёткор бошед. Барои саломатӣ ба ғизои дуруст ва истироҳати кофӣ аҳамият диҳед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Аз субҳ эҳтимоли нофаҳмӣ дар муносибатҳои шахсӣ вуҷуд дорад. Беҳтараш пеш аз сухан гуфтан каме андеша кунед, то баъдан пушаймон нашавед. Ба падару модар ва хешовандони калонсол бештар таваҷҷуҳ намоед ва аз аҳволашон хабар гиред. Шумо аз худ талаботи аз ҳад зиёд доред ва пайваста худро танқид мекунед. Каме сабуктар муносибат кардан ба зиндагӣ ба шумо фоида меорад. Ба зудӣ маблағи иловагӣ ба дастатон мерасад. Саломатиятон низ хуб хоҳад буд.
Асад (23 июл-22 август)
Имрӯз эҳтимол худро аз ҳад зиёд таъсиргузор ва ҷолиб эҳсос кунед, аммо воқеият метавонад шуморо ба андеша водор созад. Агар ҳадафи мушаххас дошта бошед, бо ҷиддият ба сӯи он ҳаракат мекунед. Барои хариди ашёи рӯзгор ва ҳалли масъалаҳои рӯзгор рӯзи мувофиқ аст. Дар кор ташаббуси аз ҳад зиёд метавонад боиси нофаҳмии роҳбар гардад. Аз хароҷоти калон худдорӣ намоед ва танҳо чизҳои заруриро харед. Кайфияти хуб имрӯз калиди муваффақияти шумост.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Яке аз вохӯриҳои наздик метавонад дар ояндаи шумо нақши муҳим бозад. Ҳодисаҳо бояд табиатан пеш раванд, бинобар ин аз ҳад зиёд орзу накунед. Агар дар оила баҳсҳо вуҷуд дошта бошанд, вақти он расидааст, ки ба онҳо нуқта гузоред. Бадхоҳон метавонанд худро ёдрас кунанд, аммо агар оромиро нигоҳ доред, аз ҳар гуна муноқиша пешгирӣ хоҳед кард. Вазъи молиявии шумо тадриҷан беҳтар мешавад ва имкони зиёд кардани даромад пайдо мегардад. Барои истироҳат низ вақт ҷудо кунед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Дар муносибатҳои ошиқона баъзе мушкилиҳои хурд пеш омада метавонанд, вале онҳо зуд бартараф мешаванд. Тамоми корҳои хонаро танҳо ба дӯш нагиред, зеро дигар аъзои оила низ бояд саҳми худро гузоранд. Имрӯз қувваи худро дуруст тақсим кунед, то корҳои оғозкардаатонро ба анҷом расонед. Барои таҳияи нақшаҳои нав ва ҷустуҷӯи манбаи иловагии даромад рӯзи хуб аст. Ҳангоми гирифтани қарз эҳтиёткор бошед. Машқҳои сабуки ҷисмонӣ барои шумо аз борҳои вазнин муфидтаранд.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Эҳсосоти пурқувват метавонанд шуморо ба қарорҳои нодуруст водор созанд. Шахсе, ки имрӯз ба шумо писанд меояд, шояд он гуна набошад, ки худро нишон медиҳад. Барои нафарони оиладор беҳтар аст аз саргузаштҳои ошиқонаи нолозим дурӣ ҷӯянд. Дар ҷойи кор эҳтимоли ғайбат, баҳс ва муноқиша вуҷуд дорад, бинобар ин бетарафиро нигоҳ доред. Агар ба қадами ҷиддӣ омода бошед, аз хатар натарсед, зеро ҷасорат метавонад натиҷаи хуб оварад.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз барои гузаронидани як шоми ошиқона фурсати хуб фароҳам меояд. Бо вуҷуди ин, эҳтимоли зудранҷӣ ва баҳс бо шахси дӯстдошта вуҷуд дорад, аз ин рӯ эҳсосоти худро идора намоед. Дар кор обрӯ ва нуфузи шумо боло меравад ва роҳбарият ба қобилиятҳои шумо таваҷҷуҳ мекунад. Хароҷоти ғайричашмдошт имкон доранд, бинобар ин маблағро оқилона сарф намоед. Аз муошират бо одамони манфӣ ва ҷанҷолҷӯ дур бошед, то оромии рӯҳии худро нигоҳ доред.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Барои муҷаррадон вохӯрии ҷолибе дар пеш аст, ки метавонад оғози муносибати нав гардад. Аз ғайбат ва суханҳои бадхоҳон эҳтиёт шавед ва худро ба баҳсҳои бефоида ҷалб накунед. Барои баланд бардоштани дониш ва малакаҳои касбӣ вақти муносиб фаро расидааст. Омӯзиш ва курсҳои нав ба пешрафти шумо мусоидат мекунанд. Маблағҳои дастрасро барои пардохти қарзҳо ва иҷрои уҳдадориҳои молиявӣ истифода баред. Барои нигоҳ доштани саломатӣ аз стресс ва ташвишҳои зиёдатӣ канорагирӣ намоед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз зиндагии ошиқонаи шумо метавонад бо рӯйдоди хотирмоне рангоранг гардад. Шомгоҳон нақшаву пешниҳодҳои шумо аз ҷониби атрофиён дастгирӣ хоҳанд ёфт. Дар муносибат бо наздикон ташаббус нишон диҳед ва эҳсосоти худро пинҳон насозед. Агар имкон бошад, бештар истироҳат кунед, зеро корҳои рӯзмарра қувваи зиёдатонро мегиранд. Пеш аз гирифтани қарз ё имзои ҳуҷҷатҳои молиявӣ ҳамаи шартҳоро бодиққат омӯзед. Дар миёни корҳо ҳатман барои истироҳат низ вақт ҷудо кунед.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Вақти он расидааст, ки ба тағйирот ва амалҳои ҷиддӣ қадам гузоред. Ба масъалаҳои майдаву камаҳамият диққати зиёд надиҳед ва нерӯи худро ба корҳои асосӣ равона созед. Барои нигоҳ доштани тозагӣ ҳар рӯз каме вақт ҷудо кардан беҳтар аст, то корҳои хона ҷамъ нашаванд. Кайфияти шумо бештар аз муносибататон ба кор вобаста хоҳад буд. Имрӯз эҳтимол маблағи ғайричашмдошт ба даст оред ё қарзи кӯҳнае ба шумо баргардонида шавад. Шомро бо андешаҳои нек дар бораи оянда сипарӣ мекунед.
