Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз мушкилоти ҳалнашуда дар муносибатҳои шахсӣ худро нишон медиҳанд. Нофаҳмиҳои хурдро нодида нагиред ва онҳоро оромона муҳокима кунед. Ҳангоми кор бо ҳуҷҷатҳо ва шартномаҳо шитоб накунед, то хатоӣ пеш наояд. Рӯз барои нав кардани либос ё хариди техникаи хонагӣ мусоид аст. Шумо имкониятҳои зиёд доред, вале қувваи худро дуруст тақсим намоед.
Савр (21 апрел-21 май)
Дар муносибатҳо хоҳишу ниёзҳои худро низ фаромӯш насозед. Барои пешгирии баҳсҳо бо наздикон сабру таҳаммул нишон диҳед. Имрӯз фаъолият ва зиракии зиёд талаб мешавад. Барои зиёд кардани даромад имкониятҳои нав пайдо мешаванд, аз таҷрибаҳои нав натарсед. Агар аз дарди дандон ё мушкили меъда азият кашед, ба тавсияи духтур амал намоед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз вохӯрии муҳим метавонад зиндагии шуморо тағйир диҳад. Бештар дар ҷамъият бошед ва аз шиносоӣ наҳаросед. Корҳои оилавӣ вақти зиёд мегиранд, вале таваҷҷуҳ ба онҳо зарур аст. Дар касбу кор ҳамкорӣ бо дигарон натиҷаҳои хуб меорад. Фурсатҳои муфид пай дар пай пайдо мешаванд, бинобар ин ҳушёр бошед. Ба худ истироҳати кофӣ диҳед, зеро асабҳоятон хаста шудаанд.
Саратон (22 июн-22 июл)
Меҳрубонӣ ва қадршиносӣ нисбат ба дӯстдоштаатон муносибатҳоро гармтар мекунад. Агар дар муносибатҳо хастагӣ эҳсос кунед, барои қабули қарорҳои ҷиддӣ шитоб накунед. Дар кор ва тиҷорат имкониятҳои нав барои рушд пайдо мешаванд. Сабру устуворӣ шуморо ба муваффақият мерасонад. Барои барқарор кардани оромии рӯҳӣ вақтро бо худ гузаронед ва каме истироҳат кунед.
Асад (23 июл-23 август)
Дар муносибатҳои шахсӣ мушкили ҷиддӣ пешбинӣ намешавад. Барои нигоҳ доштани гармии эҳсосот ба зиндагии муштарак ранги нав бахшед. Кормандони соҳаҳои илмӣ ва ҳисоббарорӣ самаранокии баланд нишон медиҳанд, эҷодкорон бошанд, илҳоми зиёд пайдо мекунанд. Вазъи молиявӣ устувор мемонад, вале даромади калон ҳоло интизор нест. Барои рафъи хастагӣ ба варзиш ё шиноварӣ машғул шавед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз мефаҳмед, ки ба ҳар сухани дӯстдошта аҳамияти зиёд додан шарт нест. Бахт ба ҷониби онҳое хоҳад буд, ки бо вуҷуди монеаҳо пеш мераванд. Ҳамкорӣ бо дигарон натиҷаи беҳтар медиҳад. Пеш аз харидҳои калон хуб андеша кунед. Рӯз барои муроҷиат ба духтури дандон ва инчунин барои сайру саёҳати кӯтоҳ хеле мувофиқ аст.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Шумо метавонед бо шахси ҷолиб ва ҳамфикр шинос шавед. Тағйири симо ё нав кардани либос имкони оғози муносибатҳои навро бештар мекунад. Дар оила оромӣ ҳукмфармост, вале онро бояд нигоҳ доред. Барои соҳибкорон рӯзи муваффақ аст ва имкони пешрафт вуҷуд дорад. Дар масъалаҳои молиявӣ эҳтиёткор бошед. Имрӯз барои тарки одатҳои зараровар вақти хеле муносиб аст.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Барои масъалаҳои ошиқона, хостгорӣ ва қадамҳои ҷиддии оилавӣ рӯзи бисёр хуб аст. Корҳои хонагӣ шуморо каме хаста мекунанд, аз ин рӯ аз наздикон кӯмак пурсед. Дар рӯзҳои наздик эҳтимоли пайдо кардани кори иловагӣ вуҷуд дорад. Ба масхара ё танқиди дигарон аз ҳад зиёд аҳамият надиҳед. Аз баҳсҳо канорагирӣ кунед, зеро онҳо нерӯи шуморо кам мекунанд.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз шояд худро каме танҳо ва дилгир эҳсос кунед, вале ин ҳолат гузаранда аст. Барои қонеъ кардани ҳама талаботи дигарон худро қурбон насозед. Корҳои муҳимро дар нимаи аввали рӯз анҷом диҳед ва баъд вақтро бо оила ё дӯстони наздик гузаронед. Агар маблағи хуб дошта бошед, метавонед ба лоиҳаи умедбахш сармоягузорӣ кунед. Муроҷиат ба духтури дандонро ба таъхир нагузоред.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Имрӯз диққати зиёд ҷалб мекунед ва ҳаводорони нав пайдо мешаванд. Рӯз барои худшиносӣ, истироҳат ва муошират бо наздикон хеле мусоид аст. Ҳоло вақти муносиб барои нишон додани қобилиятҳои роҳбарӣ нест. Беҳтараш донишҳои худро дар масъалаҳои молиявӣ такмил диҳед. Аз нӯшокиҳои хеле сард эҳтиёт шавед, то ба саломатӣ осеб нарасад.
Далв (21 январ-20 феврал)
Ба одамоне, ки дар паҳлуи шумо ҳастанд, бештар таваҷҷуҳ диҳед. Имрӯз қувваи рӯҳӣ каме паст мешавад ва корҳои рӯзмарра метавонад шуморо хаста созанд. Ба воқеаҳо фишор наоред ва бигзоред баъзе мушкилиҳо бо ҷараёни худ ҳал шаванд. Хароҷотро бодиққат назорат кунед, зеро уҳдадориҳои молиявии ғайричашмдошт пайдо шуда метавонанд. Бо вуҷуди ин, саломатӣ ва нерӯи ҷисмонии шумо хуб хоҳад буд.
Ҳут (21 феврал-20 март)
Имрӯз ба шарики зиндагӣ бештар эътимод кунед ва баъзе масъулиятҳоро ба ӯ вогузоред. Ба оила ва наздикон вақти бештар ҷудо намоед, зеро дар оянда худи шумо ба дастгирии онҳо ниёз хоҳед дошт. Ҳадафҳои худро аз нав баррасӣ карда, муҳимтаринҳоро интихоб кунед. Ба маслиҳати дигарон аз ҳад зиёд такя накунед. Шабона аз пурхӯрӣ худдорӣ кунед, то хобатон ором бошад.
