Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз беҳтараш ба корҳои ниматамом баргардед, на ин ки вазифаи навро ба дӯш гиред. Мушкили рӯзмарра, ки муддате шуморо ба ташвиш меовард, метавонад бо роҳи одӣ ҳал шавад. Дар муносибат бо ҳамкорон ва наздикон аз суханҳои тунду шитобкорона худдорӣ кунед. Агар барои харид ё пардохти муҳим нақша дошта бошед, аввал зарурат ва маблағи онро ҳисоб кунед. Бегоҳӣ сайругашти кӯтоҳ фикрҳоро ором мекунад.
Савр (21 апрел-21 май)
Корҳо имрӯз каме сабр талаб мекунанд. Шояд дар ҷойи кор масъалае пеш ояд, ки шуморо маҷбур созад, нақшаатонро тағйир диҳед. Аммо маҳз бо оромона ҳал кардани чунин мушкилот метавонед эътимоди дигаронро ба даст оред. Дар масъалаҳои молиявӣ имконияти хубе ҳаст, вале пеш аз хароҷот ҳисобу китобро аз назар гузаронед. Дар хона кӯшиш кунед баҳсро идома надиҳед. Як шоми ором барои барқарор кардани нерӯ мувофиқ аст.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз маълумоти нав метавонад ба шумо барои ҳалли як масъалаи корӣ ё шахсӣ кумак кунад. Аз байни чанд вазифа муҳимтаринашро интихоб карда, аввал ҳамонро анҷом диҳед. Суҳбатҳои кӯтоҳ ва мубодилаи фикрҳо натиҷаи хуб медиҳанд, вале масъалаҳои ҷиддиро бе санҷидани ҷузъиёт ҳал накунед. Дар муносибатҳои наздик як паём ё занги ногаҳонӣ метавонад нақшаҳои шуморо дигар кунад. Бегоҳӣ каме дур шудан аз кори рӯзмарра ба шумо нерӯи тоза мебахшад.
Саратон (22 июн-22 июл)
Имрӯз диққати шумо бештар ба хона ва масъалаҳои оилавӣ равона мешавад. Коре, ки муддати зиёд ба таъхир гузошта будед, ниҳоят метавонад анҷом ёбад. Дар ҷойи кор бо техника ё ҳуҷҷатҳо эҳтиёткор бошед ва пеш аз фиристодан маълумоти муҳимро дубора санҷед. Аз худ талаб кардани натиҷаи комил шарт нест, муҳимаш пеш рафтан аст. Шом барои суҳбат бо шахси наздик ё истироҳат дар муҳити ором вақти муносиб мебошад.
Асад (23 июл-23 август)
Имрӯз имконият доред худро дар кори муҳим нишон диҳед, аммо барои ин шарт нест, ки ҳама чизро танҳо ба дӯш гиред. Ба пешниҳодҳои дигарон гӯш диҳед ва вазифаҳои зиёдатиро қабул накунед. Агар дар муносибатҳо нофаҳмие пайдо шавад, бо нармӣ ба масъала равшанӣ андозед. Хароҷоти эҳсосӣ метавонад баъдтар пушаймонӣ оварад, бинобар ин хариди калонро хуб андеша кунед. Бегоҳӣ муҳити ороми хона ба шумо барои барқарор кардани қувва ёрӣ медиҳад.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Рӯзи шумо ба тартибу дақиқӣ ниёз дорад. Ҳангоми кор бо рақамҳо, ҳуҷҷатҳо ва ҳисобҳо як ҷузъи хурдро ҳам аз назар нагузаронед. Имрӯз барои ҷамъбасти корҳои оғозшуда аз оғоз кардани лоиҳаи калон мувофиқтар аст. Агар касе аз шумо ҷавоби фаврӣ талаб кунад, аввал маълумоти заруриро ҷамъ кунед. Дар масъалаҳои шахсӣ аз танқиди зиёд худдорӣ намоед. Бегоҳӣ тартиб додани нақшаи рӯзи оянда фикрҳоро ҷамъ карда, эҳсоси оромӣ мебахшад.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз қобилияти бо одамон забон ёфтан ба шумо кумак мекунад, махсусан агар масъалаи баҳснокро ҳал кардан лозим шавад. Аммо кӯшиш накунед, ки хоҳиши ҳамаро ба назар гиред ва худро хаста созед. Дар хароҷот эҳтиёткор бошед ва ба пешниҳодҳои ҷолиби интернетӣ бе санҷиш бовар накунед. Бегоҳӣ барои китобхонӣ, машғулияти дӯстдошта ё суҳбати самимӣ вақти хуб аст.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Имрӯз беҳтараш нерӯи худро ба корҳое равона кунед, ки воқеан аҳамият доранд. Суҳбати нолозим метавонад вақти зиёдро гирад ва ҳатто сабаби нофаҳмӣ шавад. Агар масъалаи молиявие доред, хароҷоти нодаркорро аз назар гузаронед: эҳтимол якчанд пардохти хурд ҷамъ шуда, маблағи назаррасро ташкил диҳанд. Дар муносибатҳо сирру нақшаҳои шахсиро ба ҳар кас нақл накунед. Шом машғулияти ҷисмонӣ ё сайругашт барои сабук кардани шиддати рӯз муфид аст.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз мушкилие метавонад пеш ояд, ки дар аввал душвор менамояд, вале таҷрибаи нав медиҳад. Аз он натарсед ва кӯшиш кунед қадам ба қадам пеш равед. Барои омӯзиши чизи нав ё такмил додани маҳорати пешина вақти хуб доред. Дар кор ваъдаҳои зиёд надиҳед, то баъд барои иҷрои онҳо фишор эҳсос накунед. Агар нақшаи сафар дошта бошед, ҷузъиёти онро пешакӣ санҷед. Бегоҳӣ бо дӯст ё шахси наздик суҳбати хуш метавонад рӯҳияро беҳтар кунад.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Имрӯз аз шумо диққатнокии бештар талаб мешавад. Корҳои муҳимро ба қисмҳои хурд ҷудо кунед, то саросема нашавед. Агар пардохт ё даромади пешбинишуда ба таъхир афтад, барои хароҷоти ногаҳонӣ маблағи эҳтиётӣ нигоҳ доред. Дар гуфтушунидҳо баъди нисфирӯзӣ шитоб накунед ва масъалаҳои ҳассосро бе омодагӣ муҳокима накунед. Шом вақти хубест барои ба тартиб даровардани ҳуҷҷатҳо ва нақшаҳои шахсӣ. Истироҳати кофӣ ба шумо барои рӯзи дигар нерӯ медиҳад.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз роҳи ғайриодии ҳалли масъала метавонад ба ёдатон биёяд. Пеш аз он ки онро амалӣ кунед, оқибаташро хуб андеша намоед. Дар ҷойи кор ба баҳси беҳуда роҳ надиҳед, баъзе масъалаҳоро метавон бе муноқиша ҳал кард. Барои корҳои техникӣ, танзими таҷҳизот ё омӯхтани имкониятҳои нави он рӯз мувофиқ аст. Дар муносибатҳои хонаводагӣ вазифаҳои дигаронро пурра ба зимма нагиред. Бегоҳӣ ба чизе машғул шавед, ки ҳам фикрро парешон мекунад ва ҳам ба шумо завқ мебахшад.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Имрӯз хаёлу андешаҳои зиёд доред, вале корҳои нотамомро фаромӯш накунед. Пеш аз қабули қарор ба эҳсосот дода нашавед, далелҳоро муқоиса кунед. Агар касе маълумоти шубҳанок диҳад, онро ҳатман санҷед. Дар масъалаҳои молиявӣ эҳтиёткорӣ муҳим аст: хариди калонро танҳо баъди муқоисаи нархҳо анҷом диҳед. Дар муносибатҳо аз баҳсҳои беҳуда канора гиред. Бегоҳӣ мусиқии ором, китобхонӣ ё танҳо чанд соати ором метавонад ба шумо барои барқарор кардани нерӯ ёрӣ расонад.
