Агар инсон дар хоб паранда бинад, он чӣ таъбир дорад ва вобаста ба рангу ҳаракати паранда маънои хоб чӣ гуна тағйир меёбад?

РАҲМИДДИН, н. Рӯдакӣ

Посух:

- Паранда дар хоб бештар ба бузургӣ, қудрат, зебоӣ ва мартабаи баланд ишора мекунад. Барои шахси савдогар ё соҳибкор дидани паранда метавонад нишонаи даромади пулӣ, пешрафти кор ва баракати молӣ бошад. Агар паранда ба сари инсон нишинад, ин хобро ба сафар рафтан таъбир мекунанд. Агар касе бинад, ки паранда аз осмон омада назди ӯ нишаст, эҳтимол дорад дар бедорӣ хабари хуш ва фараҳбахш бишнавад.

Дидани парандагони ношинос, ки дар осмон парвоз мекунанд ё дар об шино менамоянд, дар баъзе таъбирҳо ба фариштагон нисбат дода мешавад. Агар паранда дар китф ё гардани хоббин нишаста бошад, ин метавонад бозтоби амал ва рафтори худи инсон бошад. Агар паранда сиёҳ бошад, ба амалҳои ношоиста ва гуноҳолуди инсон ишора мекунад; парандаи сафед бошад, рамзи покӣ, некӣ ва корҳои савоб аст. Парандаи ало, яъне рангин, метавонад аз омезиши амалҳои нек ва бад дарак диҳад.

Парандагоне, ки дар хоб хеле баланд парвоз мекунанд, нишонаи хушнудӣ, орзуҳои баланд ва эҳсоси озодӣ шумурда мешаванд. Дидани селаи парандагон бошад, ба оқилагӣ, нуфуз ва қудрат таъбир мешавад. Ҳамчунин ҳар гуна парандае, ки болу пари кушода дорад, нишонаи нек буда, метавонад аз имкониятҳои нав ва рӯйдодҳои хуш хабар диҳад.

Аммо дар таъбири хоб баъзе ҳолатҳо маънои дигар доранд. Агар шахси бемор парандагони ношиносу аҷибро бинад, дар таъбирҳои қадим онро аломати хавфнок ва ҳатто нишонаи наздик шудани марг медонанд. Агар шахси дар сафар буда чунин парандагонро хоб бинад, эҳтимол дорад сафараш бебарор ё бо душворӣ анҷом ёбад. Парандае, ки ба осмон парвоз мекунад, низ вобаста ба ҳолати хоббин метавонад нишонаи хисорот, муфлисӣ ё марг бошад.

Дар маҷмӯъ, таъбири паранда дар хоб ба ҳолати он, рангу ҳаракаташ ва вазъи худи хоббин вобаста аст. Хоби некро метавон нишонаи умед, хушхабар ва фоли нек донист, вале таъбири хоб набояд ҳамчун пешгӯии қатъии воқеаҳои оянда қабул шавад.