Ӯ бо чашмони худ қуллаҳоро намебинад, аммо бо иродаи қавӣ роҳи расидан ба онҳоро пайдо мекунад. Паҳлавони тоҷик Шоҳрух Назаров дар Ҷопон бо ба даст овардани медали нуқраи Бозиҳои V Параосиёӣ на танҳо ба дастоварди шахсӣ ноил шуд, балки саҳифаи наверо дар таърихи варзиши Тоҷикистон боз кард.
Баъзан барои расидан ба қуллаҳои баланд чашми бино шарт нест. Муҳимтар аз ҳама, бовар ба худ, ҷасорат ва иродаест, ки инсонро ҳатто дар баробари душвортарин монеаҳо ба пеш мебарад. Шоҳрух Назаров намунаи зиндаи ҳамин ҳақиқат аст.
Паҳлавони тоҷик дар Бозиҳои V Параосиёӣ, ки дар шаҳри Нагояи Ҷопон баргузор мешаванд, дар риштаи параҷудо медали нуқра ба даст овард. Ин дастовард барои Тоҷикистон аҳаммияти таърихӣ дошта, аввалин медали кишвар дар таърихи иштироки дастаи мунтахаби миллӣ дар Бозиҳои параосиёии тобистона ба ҳисоб меравад.
Шоҳрух дар вазни то 81 килограмм, дар синфи J1, ки барои варзишгарони нобино пешбинӣ шудааст, рақибони пурқуввати худро аз Чин ва Қазоқистон мағлуб карда, ба финали мусобиқа роҳ ёфт. Ҳар як қадами ӯ дар рӯйи татами далели он буд, ки маҳдудияти биноӣ наметавонад истеъдод, матонат ва орзуи бузурги инсонро маҳдуд созад.
Дар варзиш ғалаба танҳо бо қувваи ҷисмонӣ ба даст намеояд. Интизом, омодагии пайваста ва иродаи шикастнопазир низ нақши муҳим доранд. Шоҳрух бо баромади худ нишон дод, ки нобиноӣ садди роҳи пешрафт нест ва инсон метавонад бо вуҷуди мушкилот ба натиҷаҳои назаррас ноил гардад.
Ба ифтихори ин дастоварди таърихӣ, президенти Федератсияи ҷудои Тоҷикистон Исмоил Маҳмадзоир ба варзишгар 150 ҳазор сомонӣ мукофотпулӣ супоридааст.
Бозиҳои V Параосиёӣ дар шаҳри Нагояи Ҷопон то 24-уми октябр идома ёфта, Тоҷикистонро дар ин мусобиқа 10 варзишгар намояндагӣ мекунанд.
Медали нуқраи Шоҳрух Назаров танҳо як ҷоизаи варзишӣ нест. Ин рамзи умед барои ҳазорон нафарест, ки бо мушкилоти зиндагӣ рӯ ба рӯ мешаванд ва баъзан ба нерӯи худ шубҳа мекунанд.
Шоҳрух исбот кард: барои расидан ба орзуҳо на ҳамеша чашми бино лозим аст. Баъзан дили бузург, иродаи пӯлодӣ ва бовар ба худ метавонанд инсонро ба қуллаҳое расонанд, ки дигарон танҳо орзуи дидани онҳоро доранд.
Камолиддин ҲАННОНӢ
