Ҳамал (21 март-20 апрел)
Барои нафароне, ки дар мучали ҳамал тавлид ёфтаанд, рӯзи фаъолу пурнерӯ аст. Шумо хоҳиши зиёд доред, ки корҳоро пеш бурда, мушкилоти дермондаро ҳал кунед. Танҳо кӯшиш кунед аз ҳад шитоб накунед, то ба хатоҳо роҳ надиҳед. Дар муносибатҳои шахсӣ вақти хубест барои суҳбати самимӣ ва бартараф кардани нофаҳмиҳо. Агар муддате мехостед бо шахси наздик мушкилеро ҳал кунед, имрӯз барои ин фурсати муносиб аст. Аз ҷиҳати молиявӣ вазъ хуб аст, вале хароҷоти калонро беҳтараш ба таъхир гузоред.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз саврҳо шояд каме парешон бошанд. Эҳсосотатон низ метавонад зуд тағйир ёбад, аммо ин ҳолат ба корҳои эҷодӣ халал намерасонад. Баръакс, барои машғулияти дӯстдошта, ҳунар ё корҳои ғайриодӣ рӯзи хуб аст. Бо ҳамкорон эҳтиёткор бошед ва ба ҳар кас аз ҳад зиёд бовар накунед. Ҳуҷҷатҳо, пул ва ашёи қиматбаҳоро бодиққат нигоҳ доред, то чизе гум нашавад. Шомро дар муҳити орому осуда гузаронед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Барои ҷавзо рӯзи хеле хуби муошират аст. Фикратонро равшану таъсирбахш баён карда метавонед ва суханҳои зарурӣ сари вақт ба хотиратон меоянд. Мулоқот, музокирот, суҳбатҳои муҳим ва зангҳои корӣ бароятон муваффақона мегузаранд. Аз ин имконият то ҳадди имкон истифода баред. Аммо баъд аз нисфирӯзӣ каме истироҳат кардан беҳтар аст, хастагии зиёд метавонад боиси асабоният ё дарди сабуки сар шавад. Дар муносибатҳои дӯстона шоми хуше дар пеш аст.
Саратон (22 июн-22 июл)
Саратонҳо имрӯз бештар ба андешаҳои худ машғул мешаванд. Ба шумо каме истироҳат ва танҳоӣ лозим аст, то барои қадами нав қувва ҷамъ кунед. Ба ҳисси ботинии худ бештар гӯш диҳед, махсусан ҳангоми қабули қарорҳои молиявӣ. Дар кор эҳтимол дорад бо роҳбар суҳбати нохуше дошта бошед. Кӯшиш кунед асабонӣ нашавед ва фикри худро оромона бо далел баён кунед. Шомро беҳтараш дар хона ва бо наздикон гузаронед. Муҳити гарми хонагӣ ба шумо нерӯи нав медиҳад.
Асад (23 июл-23 август)
Рӯзи хеле хуб аст. Шумо худро неруманд, боэътимод ва ҷолиб ҳис мекунед. Атрофиён ба шумо таваҷҷуҳ мекунанд ва суханатон таъсири бештар пайдо мекунад. Аз ин рӯ, барои мулоқотҳои муҳим, баромад дар назди мардум ва корҳое, ки бояд худро хуб нишон диҳед, рӯзи муносиб аст. Дар ҳаёти шахсӣ низ ҳама чиз хуб пеш меравад: меҳру муҳаббат ва таваҷҷуҳи бештар эҳсос мешавад. Танҳо кӯшиш кунед дар суҳбатҳо ҳамеша худро болотар нагузоред ва ба сухани дигарон низ гӯш диҳед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Рӯзатон фаъол оғоз мешавад, аммо то нисфирӯзӣ суръати кор каме паст мегардад. Шумо мехоҳед ҳар корро бодиққат иҷро карда, ҳар як ҷузъиёташро чанд бор санҷед. Ин хислат хуб аст, вале имрӯз аз ҳад зиёд ба ҷузъиёти майда диққат додан лозим нест. Дар муносибат бо наздикон эҳтимоли сар задани нофаҳмии хурд вуҷуд дорад. Агар сухани касеро нодуруст фаҳмидед, пеш аз ранҷидан аввал онро аниқ кунед. Шом метавонад бо як сюрпризи хурд, вале самимӣ, шуморо хушҳол кунад.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз кӯшиш мекунед миёни кору зиндагии шахсӣ ва эҳсосоти худ мувозинат пайдо кунед, аммо ин кор чандон осон намешавад. Эҳтимол, фикратон дар давоми рӯз чанд бор тағйир ёбад. Аз ин рӯ, барои қабули қарорҳои муҳим шитоб накунед. Агар имкон бошад, онҳоро чанд рӯз ба таъхир гузоред. Дар муошират бошад, рӯз хеле хуб мегузарад. Вохӯрӣ бо дӯстон, суҳбати самимӣ ё нишасти хуш метавонад табъатонро болида кунад. Корҳои муқаррарӣ бе мушкил анҷом меёбанд.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Рӯзи хуби таҳлил ва андешаи амиқ аст. Шумо метавонед чизҳоеро пай баред, ки аз назари дигарон пинҳон мемонанд. Аз ин қобилият дар кор истифода баред, зеро ҳисси ботиниатон метавонад шуморо ба қарорҳои дуруст расонад. Дар муносибатҳои шахсӣ аз рашк ва назорати зиёд худдорӣ кунед. Ба шахси дӯстдошта бештар бовар намоед. Аз ҷиҳати молиявӣ рӯзи хуб аст ва эҳтимоли ба даст овардани маблағи иловагӣ ё фоидаи хурди ғайричашмдошт вуҷуд дорад. Шомгоҳон оромона истироҳат кунед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Қавсҳо имрӯз пур аз нерӯ ва шавқу ҳавас мешаванд. Аммо беҳтараш ҳамаи қувваи худро якбора сарф накунед. Агар субҳ корҳои муҳимро муайян карда, онҳоро ба тартиб дароред, то шом натиҷаи хуб ба даст меоред. Дар кор эҳтимоли танқид ё эроди роҳбар вуҷуд дорад. Онро ба дил нагиред ва ҳамчун як дарси корӣ қабул кунед. Дар ҳаёти шахсӣ рӯз ором мегузарад. Наздикон дар паҳлуятон ҳастанд ва ҳамин барои хушбахтӣ кофист. Шом каме сайру гашт кардан ба шумо нерӯи тоза мебахшад.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Имрӯз ҷаддиҳо худро хеле хуб ҳис мекунанд, зеро корҳои рӯзмарра мувофиқи нақша пеш мераванд. Шумо бо масъулият ва тартиб кор мекунед ва маҳз ҳамин ба муваффақиятатон мусоидат мекунад. Ҳамкорон ба таҷриба ва фикри шумо эҳтиром доранд. Агар пешниҳоде дошта бошед, ки муддати дароз онро ба таъхир гузоштаед, имрӯз вақти хубест барои ба миён гузоштани он. Дар муносибатҳои оилавӣ каме меҳрубонтар бошед. Наздикон баъзан ба маслиҳат не, балки ба сухани хубу дастгирӣ ниёз доранд.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз фикрҳои ғайриодӣ пай дар пай ба саратон меоянд ва атрофиён низ онҳоро бо хушнудӣ қабул мекунанд. Барои кори гурӯҳӣ, муҳокимаҳои эҷодӣ ва амалӣ кардани нақшаҳои нав рӯзи хеле мувофиқ аст. Танҳо дар масъалаи пул каме эҳтиёткор бошед. Чизеро танҳо барои он ки нав, замонавӣ ё ғайриодӣ аст, нахаред, баъдтар шояд аз ин харид пушаймон шавед. Дар муносибатҳои шахсӣ ҳама чиз ором ва устувор аст. Ин оромиро қадр кунед.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Ҳутҳо имрӯз хеле ҳассос мешаванд ва рӯҳияи одамони атрофро зуд эҳсос мекунанд. Аз ин рӯ, кӯшиш кунед бештар бо одамони хушмуомилаву ором бошед ва аз муҳитҳои пуртаниш дурӣ ҷӯед. Эҳсосоти қавӣ, ҳам мусбат ва ҳам манфӣ, имрӯз ба шумо таъсири бештар мерасонанд. Барои корҳои эҷодӣ рӯзи хеле хуб аст. Китоб хондан, мусиқӣ гӯш кардан, расм кашидан ё дар оромӣ нишастан ба шумо ҳаловат мебахшад. Шомро ором гузаронед, ҳоло ба шумо бештар истироҳат ва барқарор кардани қувва лозим аст.
