Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз дар муносибатҳои шахсӣ устувор бошед ва ба касоне, ки нисбат ба шумо эҳсос доранд, умеди бардурӯғ надиҳед. Баъзе масъалаҳои марбут ба оила ё ҳуҷҷатҳои муҳим диққати шуморо талаб мекунанд ва эҳтимол ба маслиҳати шахси соҳибтаҷриба ниёз пайдо кунед. Дар кор аз масъулият натарсед, ин ба пешрафти касбии шумо мусоидат мекунад. Аз сармоягузорӣ ба корҳои шубҳанок худдорӣ намоед. Барои пешгирӣ аз хастагӣ бештар истироҳат кунед.
Савр (21 апрел-21 май)
Баъд аз нисфирӯзӣ воқеае рух медиҳад, ки назари шуморо ба зиндагӣ дигар мекунад. Эҳтимол ин ҳодиса ба ҳаёти ошиқонаи шумо вобаста бошад. Рӯз барои фароҳам овардани лаҳзаҳои гуворо ва эҳсосоти нав мусоид аст. Барои расидан ба баъзе ҳадафҳо танҳо каме ҷасорат ва фаъолият лозим мешавад. Ба корҳои ҳаррӯза бодиққат муносибат кунед ва аз оғоз кардани корҳои нав худдорӣ намоед. Агар ҷароҳати кӯҳна худро нишон диҳад, ба худ фурсат диҳед, ки каме истироҳат кунед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Як сухани нек ё таъриф метавонад рӯҳияи шуморо болида карда, муносибатҳоро гармтар созад. Имрӯз эҳтимол меҳмон қабул кунед ё бо дӯстону наздикон вохӯрӣ дошта бошед. Тозагӣ ва тартиб дар хона на танҳо фазоро беҳтар мекунад, балки ба меҳмонон низ таассуроти хуб мебахшад. Дар масъалаҳои молиявӣ ва корӣ эҳсосотро канор гузошта, боандеша амал намоед. Нагузоред дигарон аз меҳрубонии шумо сӯйистифода кунанд. Агар фишори хун доред, аз асабоният дурӣ ҷӯед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Барои нафарони танҳо шиносоии ҷолибу умедбахш дар пеш аст, ҳарчанд он метавонад кӯтоҳмуддат бошад. Бо наздикон самимӣ ва ростқавл бошед, зеро ҳар гуна пинҳонкорӣ метавонад ба эътимод латма расонад. Дар кор ҳама чиз мувофиқи нақша пеш меравад ва шумо аз уҳдаи вазифаҳо ба хубӣ мебароед. Меҳрубонӣ ва омодагии шумо ба кумак дӯстони содиқ меорад. Рӯз барои иқдомҳои ҷасурона мусоид аст. Барои нигоҳ доштани саломатӣ бештар меваю сабзавот истеъмол кунед ва худро аз стресс муҳофизат намоед.
Асад (23 июл-23 август)
Агар робитаи ошиқонаатон дигар арзиш ва гармии пешинаро надошта бошад, онро маҷбуран нигоҳ надоред. Ҳарчанд корҳои хонагӣ вақти зиёд мегиранд, аз анҷоми онҳо қаноатманд мешавед. Имрӯз барои оғоз кардани тиҷорати марбут ба саёҳат вақти муносиб нест. Дар қабули қарорҳои муҳим шитоб накунед, зеро эҳтимоли иштибоҳ зиёд аст. Агар худро нотоб ҳис кунед, ба духтур муроҷиат намоед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Ростқавлӣ ва устуворӣ имрӯз эҳтироми шахси дӯстдоштаатонро бештар мекунад. Агар дар муносибати ҷиддӣ қарор дошта бошед, аз ишқбозӣ бо дигарон худдорӣ намоед, зеро он метавонад сабаби нофаҳмӣ гардад. Технология ва усулҳои нав ба шумо барои баланд бардоштани самаранокии кор кумак мерасонанд. Дар масъалаҳои молӣ эҳтиёткор бошед ва ба таъсири дигарон дода нашавед. Рӯз барои бахшидан ва раҳо шудан аз кинаҳои кӯҳна мувофиқ аст. Ба ғизо диққат диҳед, зеро эҳтимоли нороҳатии меъда вуҷуд дорад.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Ҳатто агар касе шуморо асабонӣ кунад, кӯшиш намоед оромиро нигоҳ доред. Аз баҳсҳои беҳуда ва муноқишаҳо канорагирӣ кунед. Муошират бо аҳли оила ва дӯстдоштагон ба шумо лаззат мебахшад ва фазои гарму дӯстона эҷод мекунад. Дар кор фаъол бошед, зеро ин мавқеи шуморо дар назди ҳамкорон ва роҳбарият мустаҳкам мекунад. Имрӯз имкони пайдо кардани манбаи нави даромад ё тағйири самти фаъолият вуҷуд дорад. Аз зиёдаравӣ дар хӯрдану нӯшидан худдорӣ намоед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Кӯшиш кунед вақти бештарро бо шахси дӯстдошта ё ҳаводоратон гузаронед. Ин ба ҳар дуи шумо эҳсосоти мусбат мебахшад. Аз калонсолон ё волидон маслиҳати муфид гирифтан мумкин аст. Дар ҷойи кор диққат ба ҷузъиёт ва интизом муҳим хоҳад буд. Шиносоии нав метавонад дар оянда ба ҳамкории судманд ё дӯстии мустаҳкам табдил ёбад. Аз харидани чизҳои нолозим худдорӣ кунед, то маблағатон беҳуда сарф нашавад. Барои пешгирии беморӣ худро аз шамолхӯрӣ муҳофизат намоед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз рӯзи васвасаҳо ва пешниҳодҳои ҷолиб аст. Пеш аз розӣ шудан ба ҳар гуна моҷаро хуб андеша кунед, зеро фоидаи ночиз метавонад боиси талафоти бештар гардад. Дар муносибатҳои ошиқона гармӣ ва ҳамдигарфаҳмӣ бештар мешавад. Дар муҳити корӣ рақобат метавонад шиддат гирад, бинобар ин боэҳтиёт амал кунед. Агар ҳама чиз мувофиқи хоҳиш пеш наравад, роҳи дигарро ҷустуҷӯ кунед. Барои худ чизе харидан ё худро бо туҳфаи хурде шод кардан айб нест. Бахшидани одамони гузашта ба оромии рӯҳии шумо мусоидат мекунад.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Эҳтимол хабаре шунавед, ки шуморо ғамгин созад ё дар масъалаҳои ишқӣ ноумедӣ эҳсос кунед. Бо вуҷуди ин, дар самти корӣ вазъият устувор аст ва ҷойи нигаронӣ нест. Корҳои рӯзгор диққати бештар талаб мекунанд. Имкони амалӣ кардани нақшаҳои дерина пайдо мешавад ва шахси боэътимоде метавонад дар паҳлуи шумо қарор гирад. Барои гуфтушунидҳои молиявӣ рӯзи муносиб аст. Агар вақтҳои охир худро хаста ҳис кунед, реҷаи зиндагиро тағйир дода, барои хоб ва истироҳат вақти бештар ҷудо намоед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз имкони шиносоӣ бо шахси ҷолиб зиёд аст, вале набояд фурсати муносибро аз даст диҳед. Оиладорон низ метавонанд бо одамони нав ошно шаванд, аммо беҳтараш ҳудуди муносибро риоя кунанд, то сабаби рашки ҳамсар нагарданд. Дар кор ба тартиб додани ҳуҷҷатҳо машғул шавед, зеро беэътиноӣ метавонад мушкил эҷод кунад. Дастгирии як зани бонуфуз ба шумо кумак хоҳад кард. Даромади иловагӣ имконпазир аст ва сармоягузорӣ ба лоиҳаҳои боэътимод натиҷаи хуб медиҳад. Варзиш ва оғози парҳез низ муваффақ хоҳад буд.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Имрӯз муҳаббат ва таваҷҷуҳи атрофиён шуморо иҳота мекунад. Ҳатто онҳое, ки аллакай ҷуфти худро ёфтаанд, аз меҳру муҳаббати зиёд баҳра мебаранд. Аммо муваффақияти шумо метавонад ҳасади баъзе одамонро бедор кунад. Рӯз барои иҷрои корҳои сабук ва одӣ мувофиқ аст. Корҳои душворро ба уҳда нагиред, зеро нерӯятон камтар аст. Ба андешаи дигарон кӯр-кӯрона такя накунед, таҷрибаи шахсӣ барои рушди шумо муҳимтар аст. Эҳтимол маблағи ғайричашмдошт ё қарзи кӯҳна ба шумо баргардонида шавад. Саломатӣ ва рӯҳияи шумо хуб боқӣ мемонад.
