Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз бароятон рӯзи фаъолу пур аз имкониятҳо мешавад. Дар кор ташаббус нишон диҳед, вале пеш аз қабули қарор ҳар ҷузъиёташро санҷед. Имрӯз як пешниҳоди нав метавонад ба даромади иловагӣ оварда расонад. Дар муносибатҳои ошиқона эҳсосоти худро пинҳон накунед: суҳбати самимӣ муносибатро боз ҳам мустаҳкам мекунад. Барои саломатӣ истироҳати кофӣ муҳим аст. Аз корҳои зиёдатӣ ва асабоният худро ҳифз кунед. Бегоҳ вақтро бо наздикон гузаронед.
Савр (21 апрел-21 май)
Саврҳо имрӯз бояд ба масъалаҳои молиявӣ боэҳтиёт муносибат кунанд. Пешниҳоди ҷолиб метавонад дар назари аввал фоидаовар намояд, аммо шитоб кардан лозим нест. Пеш аз харид ё сармоягузорӣ маълумотро бодиққат санҷед. Дар муҳаббат фазои орому самимӣ ҳукмфармо мешавад. Агар миёни шумо ва шахси наздик нофаҳмӣ пайдо шуда бошад, имрӯз вақти хуб барои оштӣ аст. Саломатӣ аз тарзи дурусти истироҳат вобаста хоҳад буд. Аз одатҳои зараровар дурӣ ҷӯед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Рӯзи муоширати фаъол ва андешаҳои нав аст. Суҳбат бо шахси таҷрибадор метавонад роҳи ҳалли масъалаеро нишон диҳад, ки муддати зиёд шуморо ба ташвиш овардааст. Дар кор кӯшиш накунед ҳама масъулиятро танҳо ба дӯш гиред. Дар муносибатҳои ошиқона самимият муҳим аст. Агар чизе шуморо нороҳат мекунад, онро оромона баён намоед. Барои саломатӣ каме истироҳат ва сайругашт фоида дорад. Ақлу нерӯи худро беҳуда сарф накунед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Саратонҳо имрӯз бештар ба оромии хонаводагӣ ниёз доранд. Муносибат бо наздикон метавонад манбаи қувват ва рӯҳбаландӣ гардад. Дар кор имкони нишон додани қобилиятҳои касбӣ пайдо мешавад, бинобар ин аз масъулият натарсед. Масъалаҳои молиявиро бо ҳисобу китоб ҳал кунед ва аз хароҷоти нолозим худдорӣ намоед. Дар муҳаббат як сухани меҳрубонона метавонад муносибатро гармтар кунад. Ба саломатӣ низ диққат диҳед: хастагиро нодида нагиред ва бештар истироҳат кунед.
Асад (23 июл-23 август)
Асадҳо имрӯз худро боэътимодтар эҳсос мекунанд. Ин рӯз барои нишон додани истеъдод ва пешниҳоди идеяҳои нав мусоид аст. Агар нақшаи муҳиме дошта бошед, онро ба таъхир нагузоред. Дар масъалаҳои пулӣ имкони натиҷаи хуб вуҷуд дорад, аммо хароҷоти эҳсосиро маҳдуд кунед. Дар ҳаёти шахсӣ эҳтимоли вохӯрии гуворо ё суҳбати хотирмон зиёд аст. Муносибатро бо рашк ва талабҳои зиёдатӣ душвор накунед. Барои саломатӣ фаъолияти сабуки ҷисмонӣ ва ҳавои тоза муфид аст.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз хоҳиши бештар ба тартиб даровардани корҳои нотамом ва ҳалли масъалаҳои дермондаро эҳсос мекунед. Дар кор диққати шумо ба ҷузъиёти хурд натиҷаи хуб медиҳад. Молия низ беҳбудиро нишон медиҳад, агар хароҷотро оқилона назорат кунед. Дар муҳаббат аз танқидҳои зиёд худдорӣ намоед. Барои саломатӣ реҷаи дурусти рӯз, ғизои сабук ва истироҳати кофӣ муҳим аст. Имрӯз ба худ бештар эътимод кунед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз имкони барқарор кардани мувозинат дар масъалаҳои муҳим пайдо мешавад. Агар чанде пеш мушкилоте шуморо ба ташвиш оварда бошад, акнун роҳи ҳалли он равшантар мегардад. Дар касбу кор аз кӯмаки ҳамкорон истифода баред ва ҳама чизро танҳо анҷом додан нахоҳед. Дар муҳаббат рӯз барои мулоқот ва суҳбатҳои самимӣ хуб аст. Молия вазъи устувор дорад, аммо хароҷоти калонро беҳтараш пешакӣ ҳисоб кунед. Барои саломатӣ оромӣ ва хоби кофӣ зарур аст.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Ақрабҳо имрӯз метавонанд як масъалаи муҳимро ба манфиати худ ҳал кунанд. Шумо қувваи кофӣ барои расидан ба ҳадаф доред, аммо беҳтараш нақшаҳоятонро ба ҳар кас нақл накунед. Дар кор эҳтимоли пайдо шудани пешниҳоди ҷолиб вуҷуд дорад. Дар муносибатҳои ошиқона эҳсосот қавӣ мешаванд; кӯшиш кунед рашк ва шубҳаро ба муносибат роҳ надиҳед. Молия суботро талаб мекунад. Барои саломатӣ аз асабоният ва хастагии зиёд худдорӣ намоед. Бегоҳ худро бо кори дӯстдоштаатон ором кунед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Рӯзи хуби тағйирот ва ҳаракат аст. Агар муддати зиёд нақшаи наверо дар сар дошта бошед, имрӯз қадами аввалро гузоштан мумкин аст. Дар кор ташаббус натиҷаи мусбат медиҳад. Молия метавонад имкони даромади иловагӣ фароҳам оварад, вале ба ваъдаҳои аз ҳад хуб бовар накунед. Дар муҳаббат эҳсоси озодӣ муҳим аст; ба шахси наздик фишор наоред. Барои саломатӣ сайругашт, варзиши сабук ва истироҳати фаъол муфид хоҳад буд.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Ҷаддиҳо имрӯз бояд диққати асосиро ба кор ва тартибу низом равона кунанд. Ҳадафи дақиқ ба шумо имкон медиҳад, ки ҳатто вазифаи душворро бомуваффақият анҷом диҳед. Дар масъалаҳои молиявӣ рӯз барои қарорҳои оқилона мувофиқ аст, аммо аз хароҷоти шитобкорона худдорӣ кунед. Дар оила фазои мусоидтар мешавад ва суҳбати самимӣ метавонад муносибатҳоро беҳтар кунад. Барои саломатӣ ба ғизо ва истироҳат аҳамият диҳед. Бегоҳ кӯшиш кунед мушкилоти кориро ба хона набаред.
Далв (21 январ-19 феврал)
Далвҳо имрӯз ба дастгирии наздикон ниёз пайдо мекунанд ва худ низ метавонед барои касе такягоҳ бошед. Дар кор идеяи ғайриоддӣ метавонад таваҷҷуҳи дигаронро ҷалб кунад. Бо вуҷуди ин, пеш аз оғози кори нав нақшаи дақиқ тартиб диҳед. Дар масъалаҳои пулӣ аз пешниҳодҳои шубҳанок ва хавфҳои нолозим дурӣ ҷӯед. Дар муҳаббат суҳбати ошкоро ба шумо фоида меорад. Барои саломатӣ аз хастагӣ эҳтиёт шавед ва ба худ вақти кофӣ барои барқарор кардани нерӯ диҳед.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Имрӯз ба ҳисси ботинии худ гӯш диҳед, вале пеш аз амал далелҳоро низ ба назар гиред. Дар кор масъалаҳои дермонда метавонанд ниҳоят аз ҷой ҷунбанд. Дар муносибатҳои шахсӣ вақти хуб барои барқарор кардани эътимод ва наздикӣ фаро мерасад. Молия устувор мемонад, агар аз хароҷоти беҳуда худдорӣ кунед. Барои саломатӣ оромии рӯҳӣ аҳамияти калон дорад. Бегоҳро ба оила, муҳаббат ва корҳои дӯстдошта бахшед.
