Ҳамал (21 март-20 апрел)
Вақти холии худро беҳтараш бо аҳли оила ё шахси дӯстдошта дар муҳити орому ошиқона гузаронед. Яке аз наздикон ба дастгирии шумо ниёз дорад, бинобар ин ба ӯ бештар таваҷҷуҳ кунед. Имрӯз дар муносибат бо ҳамкорон нофаҳмӣ пайдо шуда, онҳо метавонанд ба ташаббусҳои шумо монеъ шаванд. Барои амалӣ кардани нақшаҳо нимаи дуюми рӯз мувофиқтар аст. Дар кор ва пардохтҳо таъхир имкон дорад. Фаъолияти ҷисмониро кам кунед, зеро хастагии зиёд эҳтимол дорад.
Савр (21 апрел-21 май)
Шояд вақти он расидааст, ки бахти худро дар сафар ё ҳатто дар як кишвари дигар ҷустуҷӯ кунед. Барои муносибатҳои ошиқона чунин сафар метавонад хотирмон бошад. Дар оила ё муносибатҳо эҳтимол аз сабаби хароҷоти охирин баҳс ба вуҷуд ояд. Кӯшиш кунед вазъро бо шӯхӣ ором кунед. Имрӯз қобилияти муоширататон зиёд мешавад ва метавонед робитаҳои муфид пайдо кунед. Вохӯрии ғайричашмдошт дар охири рӯз метавонад самти рушди минбаъдаатонро нишон диҳад. Ба саломатии дилу рагҳо диққат диҳед ва агар лозим бошад, ба табиб муроҷиат кунед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Агар ҳоло дар ҷустуҷӯи ҳамсафари зиндагӣ бошед, тағйир додани намуди зоҳирӣ метавонад ба шумо кумак кунад. Ҳамчунин кӯшиш кунед хатоҳои пешинаро такрор накунед. Аз сабаби машғул шудан ба корҳои таъхирнопазир эҳтимол ба шахси дӯстдошта камтар таваҷҷуҳ кунед ва ӯ ранҷад. Имрӯз рӯзи пурташвиш буда, хастагӣ ва мушкилоти майда метавонанд асабатонро хароб кунанд. Аз сафарҳои корӣ беҳтараш худдорӣ намоед. Дар масъалаҳои пулӣ ниҳоят бодиққат бошед. Бештар роҳ равед ва ҳаракат кунед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Имрӯз ҷозиба ва дилрабоии шумо зиёд мешавад, аз ин рӯ барои шиносоии ошиқона рӯзи муносиб аст. Аммо дар муносибатҳои оилавӣ эҳтимол озурдагӣ ва нофаҳмиҳои беасос пайдо шаванд. Агар кайҳо боз мехостед бо роҳбар суҳбат кунед, имрӯз фурсати муносиб аст, то фикру пешниҳодҳои худро озодона баён намоед. Ҳангоми шарҳ додани андешаи худ ба дигарон суханҳои сода ва фаҳмо истифода баред. Бегоҳӣ метавонед дар бораи ояндаи зебо орзу кунед, гарчанде ҳолати ороми шумо метавонад ногаҳон халалдор шавад.
Асад (23 июл-23 август)
Имрӯз ба ҳисси ботинии худ пурра такя накунед. Масъалаи ошиқонаро бо диққат таҳлил карда, воқеиятро ба назар гиред. Ҳамаи корҳои хона ва масъулиятҳоро танҳо ба дӯши худ нагиред, зеро ғамхории аз ҳад зиёд метавонад баръакс натиҷа диҳад. Дар муносибатҳои корӣ эҳтиёт кунед, ки обрӯятон осеб набинад. Аз сафари корӣ даст накашед, зеро он метавонад муваффақ бошад. Баъд аз нисфирӯзӣ бо аҳли оила истироҳат кунед, бештар роҳ равед ва машқи ҷисмонӣ намоед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Дар рӯзҳои наздик эҳтимол хоҳиши саргузашт ва таҷрибаи нав пайдо кунед, аммо эҳсосотро идора кунед, то баъд пушаймон нашавед. Аз хатогиҳои гузашта сабақ гирифтан ба шумо имкон медиҳад муносибатҳои оилавиро беҳтар созед. Субҳ масъалаҳои ҳалнашуда ва мушкилоти нав метавонанд зиёд шуда, шуморо асабонӣ кунанд. Дар масъалаҳои молиявӣ эҳтиёткор бошед, зеро хавфи зарар вуҷуд дорад. Аз таваккали пулӣ худдорӣ кунед. Барои саломатӣ аз ғизои вазнин ва серравған камтар истифода баред, зеро ҳазми он нерӯи зиёдеро талаб мекунад.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Худро бо хаёлҳои аз ҳад зиёд ошиқона машғул накунед ва ба воқеият бештар такя намоед. Ҳатто агар хеле банд бошед, барои фарзандон ва наздиконатон каме вақт ҷудо кунед. Ба таъсири дигарон дода нашавед ва ба дархостҳои шубҳанок розӣ нашавед, зеро мумкин аст касе аз шумо барои манфиати худ истифода барад. Заҳмати зиёди шумо ниҳоят натиҷа медиҳад ва вазъи молиявиятон устувортар мешавад. Барои нигоҳ доштани саломатӣ хоби кофӣ гиред, асабҳоятонро эҳтиёт кунед, дуруст ғизо хӯред ва бештар ҳаракат намоед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Имрӯз барои нигоҳубини мӯю нохунҳо ва оғози машқҳои ҷисмонӣ рӯзи мувофиқ аст. Барои шиносоии ошиқона ва пайдо кардани ҳамсафари зиндагӣ низ имкони хуб доред. Дар хона эҳтимоли пайдо шудани мушкили ғайричашмдошт, аз ҷумла вайрон шудани баъзе таҷҳизоти рӯзгор, вуҷуд дорад. Муносибати кӯтоҳи ошиқона дар ҷойи кор метавонад боиси норозигии ҳамкорон ё роҳбар шавад. Хароҷоти калони ғайринақшавӣ пеш меояд, вале харид ё муомила метавонад муваффақ бошад. Фаъолияти мунтазами ҷисмонӣ ва сайругашт дар табиат ба саломатӣ ва оромии рӯҳӣ кумак мекунад.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз эҳсосоти муҳаббат ва дӯстӣ бештар мешаванд, бинобар ин онҳоро саркӯб накунед. Дар ҳаёти оилавӣ оромӣ ҳукмфармо буда, аз муносибататон бо ҳамсар қаноатманд хоҳед буд. Ҳатто эҳтимол аз як мухлиси пинҳонӣ сюрприз гиред. Аммо ноумедӣ ё интизориҳои бардурӯғ аз шарикон метавонанд ба робитаҳои корӣ таъсири манфӣ расонанд. Аз ҷиҳати молиявӣ вақти он расидааст, ки хароҷотро кам карда, пул захира кунед. Ба ғизои дуруст, хоби кофӣ ва истироҳат дар ҳавои тоза диққат диҳед.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Агар эҳсос кунед, ки наздикон ба шумо таваҷҷуҳи кофӣ намедиҳанд, худатон ташаббус нишон диҳед ва вазъро тағйир диҳед. Дар оила меҳру муҳаббат ва дастгирии ҳамдигар муҳиманд. Ба наздикон бештар ғамхорӣ кунед, то онҳо низ ба шумо бо меҳрубонӣ ҷавоб диҳанд. Дар кор ҷасур бошед ва аз масъулият натарсед, зеро ин хислат ба пешрафтатон мусоидат мекунад. Буҷаи худро аз нав дида бароед ва хароҷоти нолозимро кам кунед. То ҳадди имкон аз қарз гирифтан худдорӣ намоед. Агар мушкилӣ дил надошта бошед, барои саломатӣ хавфи ҷиддӣ дида намешавад.
Далв (21 январ-19 феврал)
Дар муносибат бо шахсони бароятон азиз эҳтимол мушкилӣ пайдо шавад ва шояд сабаби он рафтори худи шумо бошад. Эҳтимол наздикон аз эҳсосоти шадид, норозигии доимӣ ё якравии шумо хаста шудаанд. Суҳбати самимӣ бо шахси наздик метавонад бисёр чизҳоро равшан кунад. Дар ҷойи кор рӯз хуб мегузарад, вале бегоҳӣ барои барқарор кардани неру истироҳат кунед. Дар масъалаҳои молиявӣ эҳтиёткор бошед, баъзе муомилаҳо метавонанд баъдтар мушкилӣ эҷод кунанд. Ба лоиҳаҳое, ки ба онҳо бовар надоред, маблағ нагузоред. Аз эҳсосоти манфӣ халос шудан ба рӯҳия ва саломатӣ фоида дорад.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Имрӯз дарк кардани эҳсосоти худ бароятон осон нест. Он чизе, ки муҳаббати ҳақиқӣ гумон мекунед, метавонад танҳо як дилбастагии кӯтоҳмуддат бошад. Ба дӯстдоштаатон бо диққати бештар назар кунед: шояд баъзе камбудиҳои ӯ дар асл ҷозибаашро бештар мекунанд. Имрӯз диққататон каме парешон мешавад ва хатогиҳо эҳтимол доранд, бинобар ин агар имкон бошад, бо ҳуҷҷатҳои муҳим кор накунед. Дар масъалаҳои пулӣ шитоб накунед ва зери таъсири эҳсосоти лаҳзаина хариди нолозим анҷом надиҳед. Саломатӣ хуб буда, нерӯи кофӣ барои анҷоми корҳои ҷамъшуда доред.
