Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз эҳтимол мехоҳед каме танҳо монед ва аз ғавғои рӯзгор дур бошед. Ин нишонаи он аст, ки ба истироҳат ва тағйири муҳит ниёз доред. Агар бо касе нофаҳмӣ дошта бошед, бахшиш ва фаҳмиши ҳамдигар муносибатҳоро беҳтар месозад. Дар оғози рӯз эҳтиёткор бошед, зеро эҳтимоли нобарориҳо вуҷуд дорад. Ба пешниҳодҳои ҷолиб зуд розӣ нашавед. Бо ашёҳои тез бодиққат муносибат кунед. Нимаи дуюми рӯз барои машқҳои ҷисмонӣ мусоид аст.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз тағйироти бузург дар зиндагии шумо пешбинӣ намешавад, аммо муносибатҳои шахсӣ рӯ ба беҳбудӣ меоранд. Кинаву ранҷишҳои кӯҳна фаромӯш шуда, фазои гарм ва ҳамдигарфаҳмӣ ҳукмфармо мешавад. Дар кор ҳама чиз мувофиқи нақша пеш меравад ва метавонед аз имкониятҳои нав самаранок истифода баред. Эҳтимол маблағи иловагӣ ё мукофот ба даст оред. Барои нигоҳ доштани саломатӣ ба ҳолати дилу рагҳо диққат диҳед ва аз фишори зиёди ҷисмонӣ худдорӣ намоед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз ҷозибаи шумо бештар аз ҳар вақти дигар эҳсос мешавад ва шиносоии нав ба осонӣ пайдо мегардад. Дар ҳолатҳои душвор бо хирад ва мулоимат амал кунед, то аз баҳсҳо канорагирӣ намоед. Дар ҷойи кор ҳама чиз тибқи нақша пеш меравад ва метавонед фаъолияти худро таҳлил карда, аз хатогиҳои гузашта сабақ гиред. Агар даромади хуб ба даст оред, қисме аз онро барои рӯзҳои зарурӣ пасандоз кунед. Ба фишори хун ва саломатии дилу рагҳо диққати бештар диҳед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Дар байни атрофиён шахсе ҳаст, ки нисбат ба шумо меҳри зиёд дорад. Агар аллакай дар муносибат бошед, беҳтар аст ба чунин таваҷҷуҳ роҳ надиҳед, то мушкил пеш наояд. Дар зиндагии шахсӣ ҳам тағйироти хуб ва ҳам нохуш имконпазир аст. Имрӯз шояд хоҳиши иҷрои корҳои рӯзмарраро надошта бошед. Бо вуҷуди ин, меҳнатдӯстии шумо имкон медиҳад, ки ҳам даромад ба даст оред ва ҳам маблағ ҷамъ кунед. Аз асабонияти зиёд худдорӣ намоед, он метавонад ба саломатӣ таъсир расонад.
Асад (23 июл-23 август)
Имрӯз эҳтимоли вохӯрии ошиқона дар сафар ё шаҳри дигар вуҷуд дорад. Агар ба сафари корӣ ё истироҳатӣ равед, бахт метавонад ба рӯятон бихандад. Баъд аз нисфирӯзӣ чанд хабар мешунавед, ки на ҳамаи онҳо хушоянд хоҳанд буд. Дар кор масъулиятшинос бошед, зеро заҳмати имрӯз ба натиҷаҳои оянда таъсир мерасонад. Сармоягузорӣ метавонад фоидаи хуб оварад. Агар худро нотоб ҳис кунед, беҳтараш ба духтур муроҷиат кунед, то бемории кӯҳна авҷ нагирад.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз кӯшиш кунед нисбат ба худ ва шарики зиндагӣ одилона муносибат намоед. Агар сирре доред, ки шуморо азият медиҳад, дар бораи оқибатҳои он андеша кунед. Барои пешгирӣ кардан аз баҳс беҳтараш шомро ором сипарӣ намоед. Дар фаъолияти касбӣ имконият пайдо мешавад, ки қобилияти худро нишон диҳед ва роҳбарият онро қадр мекунад. Дӯстону наздикон метавонанд аз ҷиҳати молиявӣ дастгирӣ намоянд. Аз кори зиёди зеҳнӣ худдорӣ кунед ва ба корҳои одӣ машғул шавед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз барои вохӯрии ошиқона худро омода кунед ва ба намуди зоҳирии худ диққати бештар диҳед. Баъзе намояндагони ин бурҷ бояд бо аҳли оила нишаста, масъалаҳои ҷамъшударо якҷоя баррасӣ кунанд. Дар ҷойи кор эҳтимол ҳис кунед, ки баъзе ҳамкорон ба муваффақияти шумо ҳасад мебаранд. Аз қаллобон эҳтиёт шавед ва ба пешниҳодҳои ба назар хеле фоидаовар бовар накунед. Шомгоҳон, махсусан ҳангоми ронандагӣ бодиққат бошед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Муносибатҳои ошиқонаи шумо рӯзҳои гармтареро аз сар мегузаронанд. Ҳатто агар солҳои зиёд бо ҳам бошед, эҳсосоти нав байни шумо эҳё мешавад. Ба атрофиён аз ҳад зиёд эрод нагиред, зеро ин метавонад ба зиндагии шахсиатон таъсири манфӣ расонад. Дар кор муваффақ мешавед ва лоиҳаи муҳимеро ба анҷом мерасонед. Пешниҳоди ҷолиберо аз шиносе қабул карда метавонед, ки ба даромади хуб оварда мерасонад. Барои барқарор кардани қувва бештар истироҳат кунед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Хабарҳое, ки имрӯз мешунавед, рӯҳияи шуморо болида месозанд ва ба оянда бо чашми дигар менигаред. Дар оила масъалаҳои вобаста ба хона ё амвол метавонанд диққати шуморо талаб кунанд. Дар баробари корҳои ҳаррӯза барои такмили дониш ва маҳорати худ низ вақт ҷудо намоед. Имкони гирифтани вазифаи баландтар ё маоши бештар вуҷуд дорад. Аз харидҳои калон ва қарз гирифтан худдорӣ кунед. Агар нияти муоинаи тиббӣ дошта бошед, онро ба таъхир нагузоред.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Имрӯз беҳтараш ба муносибатҳои ошиқонаи худ бо диққати бештар назар кунед ва муайян созед, ки чӣ чизро мехоҳед тағйир диҳед. Шарики зиндагӣ метавонад шуморо бо сюрпризе ҳайрон кунад, гарчанде туҳфа ҳатман писанд намеояд. Дар кор истеъдод, малака ва эҷодкории шумо хуб намоён мешавад. Агар дар озмун ё рақобате иштирок кунед, имкони ба даст овардани ҷойи намоён зиёд аст. Аммо дар масъалаҳои молиявӣ ва касбӣ натиҷаҳои калонро интизор нашавед. Ба истироҳат ва хоби кофӣ аҳамият диҳед.
Далв (21 январ-20 феврал)
Барои нафарони танҳо шиносоии ҷолиб дар пеш аст, аммо рушди муносибатҳо тадриҷан сурат мегирад. Имрӯз вазифаҳои муҳимро муайян намуда, аввал онҳоро иҷро кунед, зеро ин ба вазъи молиявии шумо таъсири мусбат мерасонад. Дар хароҷот эҳтиёткор бошед, то баъдан маҷбур ба қарз гирифтан нашавед. Бо вуҷуди саломатии хуб, муоинаҳои даврии тиббиро фаромӯш накунед.
Ҳут (21 феврал-20 март)
Агар ҳоло танҳо бошед, эҳтимоли оғоз шудани муносибати ошиқона вуҷуд дорад. Бо вуҷуди ин, эҳсосотро зери назорат нигоҳ доред ва барои қарорҳои саросемавор шитоб накунед. Шояд касе кӯшиш кунад байни шумо ва шахси наздикатон ҷудоӣ андозад, вале муҳаббати ҳақиқӣ ин монеаҳоро паси сар мекунад. Имрӯз барои иҷрои корҳои бузурги эҷодӣ рӯзи мувофиқ нест. Ба ҳисси ботинии худ гӯш диҳед, он метавонад роҳи дурустро нишон диҳад. Қувваи худро эҳтиёт кунед ва аз корҳои вазнин худдорӣ намоед.
