Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз ҷозибаву хоксории шумо барои рафъи мушкилот кумак мекунад. Вохӯрии ошиқона метавонад ба муносибати ҷиддӣ табдил ёбад. Дар оила меҳру ғамхории наздиконро бештар эҳсос мекунед. Вақти он расидааст, ки корҳои мавқуфгузоштаро анҷом диҳед. Дар масъалаҳои корӣ ба маслиҳати шахсони таҷрибадор гӯш диҳед. Дар масоили пулӣ бахт ҳамроҳатон мешавад. Ба дӯстону ошноҳо ёрӣ расонед, зеро онҳо низ дар вақти лозима пуштибони шумо мегарданд. Барои истироҳат ва хушҳолии худ низ вақт ҷудо кунед.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз эҳтимол дар фикри сафар ё истироҳати ошиқона мешавед. Табиат ва муҳити ором рӯҳияи шуморо болида месозад. Кӯшиш кунед эҳсосоти манфиро идора намоед, вагарна баҳсҳои ночиз метавонанд ба ҷанҷол табдил ёбанд. Нақшаҳои муҳими худро ба ҳар кас ошкор накунед, зеро на ҳама шуморо дуруст мефаҳманд. Вазъи молӣ чандон хуб нест, аммо ин муваққатист. Барои барқарор кардани оромии рӯҳӣ машқҳои сабук ва истироҳат дар табиат ба шумо фоида меорад.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Агар дар муносибатҳои ошиқона нофаҳмӣ пайдо шуда бошад, беҳтараш каме танҳо бошед ва фикрҳои худро ҷамъ кунед. Ба ҳар гуна овозаҳо зуд бовар накунед, зеро баъзеҳо мехоҳанд байни шумо ва шахси дӯстдоштаатон ҷудоӣ андозанд. Дар кор роҳбарият заҳмати шуморо қадр мекунад ва эҳтимоли гирифтани мукофот вуҷуд дорад. Дар қабули қарорҳо шитоб накунед, вагарна хато мекунед. Имрӯз эҳтиёткор бошед, махсусан ҳангоми сафар ва дар ҷойҳои серодам.
Саратон (22 июн-22 июл)
Имрӯз танҳо суҳбати ошкору самимӣ метавонад шубҳаҳои шуморо нисбат ба рафтори шарикатон бартараф созад. Ба аҳли хонадон таваҷҷуҳи бештар намоед ва меҳру эҳтироми худро пинҳон надоред. Ба зудӣ кори деринаеро ба анҷом мерасонед, ки барои шумо аҳамияти калон дорад. Истеъдод ва қобилиятҳои шумо имрӯз махсусан намоён мешаванд ва имкони хуби нишон додани худ пайдо мегардад. Агар худро нотоб ҳис кунед, ташрифи духтурро ба таъхир нагузоред.
Асад (23 июл-23 август)
Имрӯз кӯшиш кунед аз стресс дурӣ ҷӯед ва аз муошират лаззат баред. Рафтори сабуку самимии шумо ба атрофиён хуш меояд. Хастагии ҷамъшуда намегузорад ҳамаи корҳои хонаро анҷом диҳед, бинобар ин худро зиёд азият надиҳед. Эҳтимоли сафари ногаҳонӣ ё сафари корӣ вуҷуд дорад, ки бо шиносоиҳои ҷолиб хотирмон мешавад. Дар масъалаҳои пулӣ эҳтиёткор бошед ва беҳуда харҷ накунед. Вақти он расидааст, ки аз одатҳои зараровар даст кашед ва ба зиндагии солим рӯ оред.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз барои ҳалли нофаҳмиҳо роҳи беҳтарин созиш ва суҳбати ором аст. Ба суханони шарикатон бодиққат гӯш диҳед. Эҳсосотро идора намоед, зеро суханони тез метавонанд боиси ранҷиш шаванд. Нақшаҳоятон ногаҳон тағйир меёбанд, аммо чандирӣ ба шумо имкон медиҳад роҳи дурустро пайдо кунед. Эҳтимол вақтҳои охир маблағи зиёдеро барои чизҳои нолозим сарф кардаед. Сарфакор бошед. Машқҳои сабуки саҳаргоҳӣ ба шумо нерӯ ва рӯҳияи хуб мебахшанд.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз беҳтараш эҳсосоти нозуки худро ба ҳама ошкор накунед. Сирри дилро танҳо ба шахси наздикатон бигӯед. Масъалаҳои хонаводагиро ба бегонаҳо нақл кардан дуруст нест, зеро ин метавонад баҳсҳоро зиёд кунад. Ба зудӣ эҳсоси хастагӣ мекунед ва мехоҳед каме танҳо истироҳат намоед. Дар ҷойи кор ба ҷанҷолҳои ҳамкорон дахолат накунед. Ҷасорат ва дурандешии шумо барои муваффақият кумак мекунад. Ба ғизо диққат диҳед, то мушкилоти меъдаву вазни зиёдатӣ пеш наояд.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Замони тағйироту қарорҳои ҷиддӣ фаро расидааст. Ба масъалаҳои майда аҳамияти зиёд надиҳед. Корҳои ҷамъшударо ба таъхир нагузоред, зеро танҳо бо қадамҳои хурд метавонед мушкилотро ҳал кунед. Дар масъалаҳои молӣ хеле бодиққат бошед. Сафарҳо метавонанд фоида оваранд, аммо имрӯз беҳтараш таваҷҷуҳро бештар ба наздикон равона созед. Ба эҳтиёҷоти ҷисми худ гӯш диҳед: истироҳати бештар, ғизои дуруст ва реҷаи хуби рӯз ба шумо нерӯ мебахшад.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Агар шахси дӯстдоштаатон аз шумо дур шуда бошад, кӯшиш кунед бештар бо ӯ вақт гузаронед ва аз суханони нешдор худдорӣ намоед. Имрӯз қобилияти эҷодии шумо хеле боло меравад ва барои тағйири муҳити хона ё иҷрои корҳои нав вақти муносиб аст. Таҷрибаи худро бо ҳамкорони ҷавон дар миён гузоред, зеро онҳо миннатдор мешаванд. Хабарҳои хуби молӣ эҳтимол доранд. Барои нигоҳубини саломатӣ ба чашмҳо диққат диҳед ва витамин истеъмол намоед.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Имрӯз шиносоии нави ошиқона метавонад зиндагии шуморо рангоранг созад. Ба одамони атроф бо диққат нигаред. Бо наздикон эҳтиёткорона рафтор кунед, зеро эҳтимоли баҳс вуҷуд дорад. Рӯзро бештар ба корҳои хона ва аҳли оила бахшед. Дар кор мумкин аст нофаҳмӣ бо ҳамкорон ба вуҷуд ояд. Вазъи молӣ оҳиста-оҳиста беҳтар мешавад ва масъалаҳои ҳуҷҷатгузорӣ низ пеш мераванд. Барои беҳтар шудани саломатӣ ба парҳез ва истироҳати кофӣ аҳамият диҳед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз вақти он расидааст, ки дар бораи ояндаи зиндагии шахсӣ ҷиддӣ андеша кунед. Фикр намоед, ки аз шарики ҳаёт чӣ мехоҳед. Дар муносибатҳо сабру таҳаммул нишон диҳед ва эҳсосоти манфиро идора кунед. Ҳоло барои тағйироти ҷиддӣ дар кор вақти мувофиқ нест. Дар муошират бо одамони бегона эҳтиёткор бошед. Эҳтимол маблағ барои хариди дилхоҳатон намерасад, бинобар ин хароҷотро назорат кунед. Аз таомҳои ғайриодӣ худдорӣ намоед, зеро меъда ҳассос мешавад.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Бо вуҷуди баъзе нофаҳмиҳо, зиндагии ошиқонаи шумо имрӯз хуб мегузарад ва метавонед шарики худро хушбахт созед. Вақтро барои ҷанҷолу баҳс беҳуда сарф накунед. Иваз шудани муҳит ба шумо фоида меорад, бинобар ин аз сафар ё сафари корӣ даст накашед. Кори фикрӣ натиҷаҳои ҷолиб медиҳад. Дар масъалаҳои молӣ баъзе нохушиҳо имкон доранд. Саломатӣ бошад, имрӯз хуб мемонад ва худро пурнерӯ эҳсос мекунед.
