Ҳамал (21 март-20 апрел)
Оғози рӯз барои ҳамалҳо пурэнергия ва бобарор хоҳад буд. Беҳтарин вақт барои анҷом додани корҳои деринтизор ва мулоқоту гуфтушунидҳои муҳим субҳ аст. Баъд аз нисфирӯзӣ каме эҳтиёткор бошед ва аз суханони тунд дар муносибатҳо худдорӣ намоед, зеро онҳо метавонанд дигаронро сахт ранҷонанд. Шом бо наздикон вақт гузаронед, то нерӯ ва рӯҳияи худро барқарор созед.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз диққати саврҳо каме парешон мешавад ва диққат додан ба масъалаҳои муҳим душвор мегардад. Беҳтар аст имзои ҳуҷҷатҳо ва қарорҳои ҷиддиро ба рӯзи дигар гузоред. Ба корҳои эҷодӣ ва рӯзгор бештар машғул шавед. Дар масъалаҳои молиявӣ пешниҳоди ҷолиб ё хабари муфид аз ҷониби шиносон имконпазир аст. Барои ҷавоб додан шитоб накунед. Шомро барои истироҳат ва корҳои дилхоҳ ҷудо намоед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз ҷавзоҳо хушгуфтор ва пур аз андешаҳои тоза хоҳанд буд. Барои мулоқот, гуфтушунид, шиносоӣ ва пешниҳоди нақшаҳои нав рӯзи мувофиқ аст. Дар нимаи аввали рӯз дигарон бо шавқ ба суханони шумо гӯш медиҳанд. Аммо бегоҳ хастагӣ эҳсос мешавад, аз ин рӯ худро зиёд азият надиҳед. Ба ҷойҳои ҷамъиятӣ рафтанӣ бошед, аз ашёи шахсӣ ва чизҳои қиматбаҳои худ эҳтиёт кунед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Имрӯз саратонҳо ҳиссиёти дигаронро хеле хуб дарк мекунанд. Ин хусусият дар муносибат бо наздикон муфид аст, вале мушкилоти дигаронро пурра ба дӯши худ нагиред. Дар корҳои хона як хабари хуш ё рӯйдоди гуворо имкон дорад. Шояд чизе, ки кайҳо боз вайрон буд, таъмир шавад ё интизори деринаатон ба анҷом расад. Шомро бо аҳли оила ё машғулияти дӯстдоштаатон гузаронед.
Асад (23 июл-23 август)
Имрӯз барои асадҳо рӯзи бобарор аст. Корҳое, ки анҷом медиҳед, диққати дигаронро ҷалб мекунанд ва ҳамкорону шарикон метавонанд аз шумо ҷонибдорӣ намоянд. Аз ин фурсат барои пешбурди нақшаҳои муҳим истифода баред. Вале дар шитоб ҷузъиёти муҳимро фаромӯш накунед. Дар ҳаёти шахсӣ оромиву гармӣ ҳукмфармо мешавад. Шом шахси дӯстдоштаатон метавонад аз шумо таваҷҷуҳ ва меҳрубонии бештар интизор бошад.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз барои сунбулаҳо рӯзи хеле хуб ва пурсамар аст. Фикратон равшан гашта, вазифаҳо осонтар ҳал мешаванд ва гуфтушуниду мукотибаҳои корӣ бомуваффақият мегузаранд. Танҳо худро аз ҳад зиёд танқид накунед ва барои ҳар як хатои хурд худро сарзаниш накунед. Шумо аллакай корҳои зиёдеро анҷом додаед. Бегоҳ каме сайругашт кунед ё аз хӯроки дӯстдоштаатон лаззат баред.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Оғози рӯз барои мизонҳо бо илҳом ва рӯҳияи хуб мегузарад. Аммо баъд аз нисфирӯзӣ дар ҷои кор вазъият метавонад каме нохуш гардад. Аз баҳсу корҳои хатарнок худдорӣ кунед ва ба интиқоди роҳбарият оромона муносибат намоед. Дар ҳаёти шахсӣ бошад, имкони як суҳбати самимӣ фаро мерасад. Аз гуфтани ҳиссиёти худ наҳаросед, имрӯз шуморо хубтар мефаҳманд.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Имрӯз ҳисси дарки ботинии ақрабҳо хеле қавӣ аст. Метавонед нияти пинҳонии дигаронро зуд эҳсос намоед, ки ин дар мулоқотҳои корӣ ба шумо кумак мекунад. Вале аз ҳад зиёд гумонбар шудан низ лозим нест. Дар масъалаҳои молиявӣ рӯзи ором аст, аммо аз харидҳои беандеша худдорӣ кунед. Бегоҳ хоҳиши танҳо мондан пайдо мешавад. Аз оромӣ истифода баред, шояд андешаи муҳим ба саратон ояд.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз қавсҳо пур аз нерӯ ва хушбиниянд, вале кӯшиш накунед, ки ҳамаро якбора анҷом диҳед. Аз субҳ корҳои муҳимро муайян намуда, мувофиқи нақша амал кунед. Шиносоӣ ва муошират бо одамони нав метавонад ба шумо фоидаи ғайричашмдошт орад. Дар ҳаёти шахсӣ гармӣ ва ҳамдигарфаҳмӣ ҳукмфармо мешавад. Шом барои истироҳати гуворо, тамошои филм, сайругашт ё мулоқоти дӯстона хеле мувофиқ аст.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Имрӯз ҷаддиҳо ҷиддӣ, мутамарказ ва омодаи корҳои муҳим хоҳанд буд. Метавонед масъалаҳои кӯҳнаро ҳал карда, ҳуҷҷатҳоро ба тартиб дароред ва корҳои нотамомро анҷом диҳед. Аммо ба ҳар кас рози худро нагӯед. Маълумоте, ки ба касе бо боварӣ мегӯед, метавонад ба дигарон низ расад. Дар интихоби сухан ва шахсони боваринок эҳтиёткор бошед. Шомро ором гузаронед ва қуввати худро барқарор намоед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз далвҳо пур аз фикру андешаҳои ғайриодӣ мешаванд. Одамони гирду атроф барои маслиҳат ва назари тозаи шумо муроҷиат мекунанд. Нимаи аввали рӯз барои корҳои эҷодӣ хеле мусоид аст, бинобар ин андешаҳои худро сабт намоед. Баъд аз нисфирӯзӣ дар масъалаҳои молиявӣ эҳтиёткор бошед, зеро хароҷоти ғайричашмдошт имкон дорад. Як мулоқоти тасодуфӣ дар шом метавонад оғози воқеаи муҳим гардад.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Имрӯз барои ҳутҳо рӯзи орому форам аст. Ба корҳои эҷодӣ машғул шудан, каме танҳо будан ё сайругашт кардан ба шумо рӯҳияи хуб мебахшад. Барои шитоб кардан рӯзи мувофиқ нест, аз ин рӯ корҳои худро оромона анҷом диҳед. Дар ҷои кор муносибат бо ҳамкорон хуб хоҳад буд ва фазои ҳамкорӣ ба вуҷуд меояд. Дар ҳаёти шахсӣ низ оромиву ҳамдигарфаҳмӣ ҳукмфармост. Танҳо ҳуҷҷатҳоро саросемавор имзо накунед ва ваъдаи беандеша надиҳед.
