Ҳамал (21 март-20 апрел)
Пеш аз он ки аз рафтори шахси дӯстдошта ранҷед, аввал сабаби гуфтаҳо ва амалҳои ӯро фаҳмед. Имрӯз барои оғоз кардани корҳои муҳим чандон мувофиқ нест, бинобар ин сабру таҳаммул нишон диҳед. Имзои шартномаҳо ва ҳуҷҷатҳои муҳимро ба рӯзи дигар гузаронед. Вазъи молиявӣ ором мемонад. Рӯз барои худшиносӣ, оромии рӯҳӣ ва андӯхтани донишҳои нав хеле мусоид аст.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз завқи хубатон ба шумо кумак мекунад, ки намуди зоҳирии худро беҳтар намуда, рӯҳияи худ ва шахси дӯстдоштаро болида созед. Дар муносибат бо ҳамсар ё наздикон эҳтиёткор бошед, махсусан ҳангоми суҳбат бо намояндагони ҷинси муқобил. Аз мушкилот нагурезед, онҳо худ аз худ ҳал намешаванд. Аз қимор ва хароҷоти беҳуда дурӣ ҷӯед ва ба корҳои муҳим диққат диҳед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Вақти он расидааст, ки ба намуди зоҳирии худ бештар аҳамият диҳед. Рӯҳияи болидаро барои таҳкими муносибатҳои оилавӣ, машқи ҷисмонӣ ё машғул шудан ба шуғли дӯстдошта истифода баред. Дар кор комёбӣ насибатон мешавад ва таҷрибаи шумо барои ҳамкорон муфид хоҳад буд. Аз нӯшокиҳои спиртӣ ва истифодаи аз ҳад зиёди маводи ороишӣ худдорӣ намоед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Агар байни шумо ва ҳамкоре нофаҳмӣ пайдо шуда бошад, кӯшиш кунед онро ҳарчи зудтар ҳал намоед. Оиладорон метавонанд бо масъалаҳои вобаста ба манзил машғул шаванд. Дар кор баъзе вазифаҳо вақти бештар талаб мекунанд, вале мушкили ҷиддӣ пеш намеояд. Аз ҷойҳои серодам дур бошед, то худро аз бемориҳои мавсимӣ эмин нигоҳ доред.
Асад (23 июл-23 август)
Имрӯз вақти муносибест, ки бо ҳамсар ё дӯстдоштаатон масъалаҳои даромаду хароҷоти хонаводаро баррасӣ кунед. Аз баҳсҳои беҳуда худдорӣ намуда, бештар ба корҳои хона ва истироҳат машғул шавед. Омӯзиши малакаҳои нав барои пешрафти касбӣ фоида меорад. Вазъи молиявӣ тадриҷан беҳтар мешавад. Саломатӣ хуб буда, нерӯи кофӣ барои иҷрои нақшаҳо хоҳед дошт.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Бо вуҷуди мушкилоти гузашта имрӯз худро боэътимод ва пурэнергия эҳсос мекунед. Шомро ба корҳои хона бахшед. Дар масъалаҳои корӣ бештар ба ҳисси ботинии худ такя кунед, зеро на ҳама ҳамкорон нияти нек доранд. Имрӯз барои ҳалли масъалаҳои молиявӣ рӯзи мувофиқ нест. Барои пешгирии бемориҳои мавсимӣ чораҳои оддии эҳтиётиро фаромӯш накунед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Кӯшишҳои шумо барои беҳтар кардани муносибатҳо натиҷаи хуб медиҳанд ва дӯстдоштаатон онҳоро қадр мекунад. Барои оғоз ё анҷоми корҳои муҳим, таъмир ё тозакорӣ рӯзи мусоид аст. Омӯзиш ва аз худ кардани малакаҳои нав дар оянда самараи хуб медиҳад. Даромади иловагӣ низ имкон дорад. Агар худро каме нотоб ҳис кунед, аз кори вазнин худдорӣ намоед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Шояд шахсе, ки ба ӯ таваҷҷуҳ доред, пайваста пеши назаратон пайдо шавад, аммо ҳоло муносибат ба вохӯрии ҷиддӣ намерасад. Корҳои хона худ аз худ анҷом намеёбанд ва иштироки шуморо талаб мекунанд. Сафарҳои хизматӣ метавонанд таҷрибаи арзишманд оваранд. Эҳсосоти худро пурра ошкор накунед ва аз хастагии зиёд, қаҳва ва машрубот парҳез кунед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Ба идомаи муносибати нав умеди аз ҳад зиёд набандед, зеро вохӯрии воқеан муҳим ҳанӯз дар пеш аст. Эҳсосоти худро идора карда, ба маслиҳати атрофиён гӯш диҳед. Донишу таҷрибаи худро бо ҳамкорони ҷавон мубодила кунед. Барои беҳтар шудани вазъи молиявӣ имкониятҳои хуб пайдо мешаванд. Ба саломатии меъда ва ғизои худ диққати бештар диҳед.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Муносибатҳои шахсӣ метавонанд каме ноором шаванд, аз ин рӯ беҳтараш каме истироҳат кунед. Ба баҳсҳо ворид нашуда, оромона кори дурустро анҷом диҳед. Агар дар ҷустуҷӯи ҷойи кор бошед, аз нишон додани таҷрибаи худ наҳаросед. Барои хубтар нигоҳ доштани саломатӣ тарзи ҳаёти фаъол ва ғизои солимро интихоб намоед.
Далв (21 январ-20 феврал)
Имрӯз метавонед беҳтарин хислатҳои худро ба дӯстдоштаатон нишон диҳед ва посухи гарму самимӣ гиред. Ба ҷойи сарф кардани тамоми вақт дар кор, бештар бо аҳли оила бошед. Агар масъалаи муҳим бо шахсони мансабдор пеш ояд, пешакӣ дастгирӣ пайдо кунед. Аз имзои ҳуҷҷатҳои муҳим ва тарҳҳои бузург худдорӣ намуда, бештар истироҳат кунед.
Ҳут (21 феврал-20 март)
Дар ҳаёти шахсӣ тағйироти ногаҳонӣ дар назар нест ва муносибатҳои мавҷуда оромона пеш мераванд. Пеш аз сухан гуфтан хуб андеша кунед ва вазифаҳои ба таъхиргузоштаро анҷом диҳед. Агар нерӯ ва ирода нишон диҳед, роҳбарият ба қобилиятҳои шумо таваҷҷуҳ хоҳад кард. Барои бастани созишҳои молиявӣ рӯзи мувофиқ нест. Аз лиҳози саломатӣ худро хуб эҳсос хоҳед кард.
